Chapter Title : തേജാത്മികം 10 [Nishinoya]

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

തിരികെ കറിയുമായി എത്തിയ വേദിക വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛന് വിളമ്പി കൊടുത്തു. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൈ കഴുകാൻ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് അടുക്കളയിലെ സംസാരം ശ്രീധരൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്.

"... എന്താ മോളെ കാണിക്കുന്നത്. നീ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യ് അമ്മ വേറെ ഉണ്ടാക്കി തരാം..." കരിഞ്ഞ അപ്പത്തിൽ കറിയൊഴിച്ചു കഴിക്കാൻ തുനിഞ്ഞ വേദികയെ സരസ്വതി തടയാൻ ശ്രെമിച്ചു.

"... അമ്മ അച്ഛന് ഇത് അല്ലെ വിളമ്പി കൊടുത്തത്. അച്ഛന് ഇത് കഴിക്കാം എങ്കിൽ എനിക്കും കഴിക്കാം..." വേദിക നല്ല വാശിയിൽ തന്നായിരുന്നു.

"...മോളെ അങ്ങേരെ പോലെ ആണോ നീ. നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ അമ്മ എവിടെ വെച്ചുണ്ടാക്കുന്നത് എന്നിട്ടും..."

"... അച്ഛൻ ഈ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ അല്ലെ. പുള്ളിക്ക് കൊടുക്കാത്ത നിലയും വിലയും ആരും എനിക്കും തരേണ്ട..." അമ്മയോടുള്ള വാശിയിൽ വേദിക അത് മുഴുവൻ കഴിച്ചു. ഒന്നും പറയാൻ ആവാതെ അമ്മ അതെല്ലാം കണ്ട് നിന്നും. ഇതെല്ലാം കണ്ട് സന്തോഷിക്കണോ വിഷമിക്കണോ എന്നറിയാതെ ശ്രീധരൻ കൈ കഴുകി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി.

വാർത്തക്യത്തിലേക്ക് കാലു വച്ചാൽ നാട്ടിലും വീട്ടിലും പല്ല് കൊഴിഞ്ഞ സിംഹത്തെ പോലെ ആണെന്ന് പറയുന്നത് എന്ത് ശെരിയാണ്. സരസ്വതി അമ്മയുടെ വരവോടെ വീട് ആകെ മാറി പതിയെ പതിയെ ആ കുടുംബത്തിന്റെ അധികാരം അവരുടെ കൈകളിലേക്ക് വന്ന് ചേർന്നു. പണ്ടെല്ലാം തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് മാത്രം കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ങ്ങൾക്ക് ഒത്ത് തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും മാറ്റേണ്ടി വന്നു. വേദികയെ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു കെട്ടിയതിന്റെയും തന്റെ വീട് പോയതിന്റെയും ഇഷ്ടക്കേടുകൾ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും സരസ്വതി പ്രകടമാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിന്റെ എല്ലാം അനന്തര ഫലമായി ശ്രീധരന് താൻ പെട്ടെന്ന് വയസാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. മനസിന്‌ സുഖവും സന്തോഷവും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ മനുഷ്യന് പെട്ടെന്ന് വയസ്സായപോലെ തോന്നുന്നത് സാധാരണ ആണല്ലോ.

"...ദേവ..." ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് അച്ഛൻ എത്തി.

"... എന്താ അച്ഛാ..." കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് ദേവൻ ചോദിച്ചു.

"...നീ ഇരിക്ക് എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കണം..." ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന ശേഷം ശ്രീധരൻ തുടർന്നു.

"... നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ..."

"... എന്താ അച്ഛാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്കുന്നത്..." മനസ്സിലാവാതെ ദേവൻ ചോദിച്ചു.

"... കുറച്ചു കാലങ്ങളായി ഞാൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നുവാ..." ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്ത് ശ്രീധരൻ