Chapter Title : തേജാത്മികം 15 [Nishinoya]

ദേഷ്യത്തോടെ ആയിരുന്നു ദേവുവിന്റെ മറുപടി.

"... ഹാ... നീ എന്തിനാ അതിന് ചൂട് ആവുന്നേ..." ഒന്ന് മൂപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"... ദേ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടിനും അവിടെ ഇരുന്ന് ചോർ ആയോ കാപ്പി ആയോ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചാൽ മതി. അടുക്കളയിൽ കിടന്ന് കഷ്ട്ടപെടുന്നത് ഞാനാ. എന്നെ ശല്യപെടുത്താതെ രണ്ടും ഒന്ന് പോയി തരോ..." ദേഷ്യത്തോടെ ദേവു ഉറഞ്ഞു തുള്ളിയതും ഞാനും കല്ലുവുവും പതിയെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

എന്നത്തേയും പോലെ ഞാനും കല്ലുവും നേരത്തെ കിടന്നു. കല്ലുവിന് കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് ഞാൻ ഉറക്കി. അപ്പോഴേക്കും പണികൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ലൈറ്റുകൾ കെടുത്തി ദേവു എത്തി. അവളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോ ആലുവ കടപ്പുറത്ത് കണ്ട പരിചയം പോലു കാണിക്കാതെ എനിക്ക് എതിരെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. അത് എനിക്ക് പിടിച്ചില്ല. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കല്ലു നല്ല ഉറക്കം ആയി എന്ന് മനസ്സിലായതും അവളെ പതിയെ ചുവരിനോട് ചേർത്ത് കിടത്തി ഞാൻ നിരങ്ങി നിരങ്ങി ദേവുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. എനിക്ക് എതിരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്ന ദേവുവിന്റെ വയറിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

"... വിട് എന്നെ..." എന്റെ കൈ തട്ടിമറ്റി അവൾ കിതറി മാറി നീങ്ങി കിടന്നു.

അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. പിന്നെയും ഞാൻ അവളെ തൊടാനും തലോടാനും തുടങ്ങി അപ്പോഴെല്ലാം ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ കൈ അവൾ തട്ടി എറിഞ്ഞു. അവസാനം ഞാൻ ഇത് നിർത്താൻ ഉദ്ദേശം ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവൾ എതിർക്കാൻ നിന്നില്ല.

"... എന്താ എന്റെ ദേവൂട്ടിയുടെ പ്രശ്നം..." ഇടുപ്പിലൂടെ കൈയിട്ട് പിൻ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കാര്യം തിരക്കി. അപ്പോഴും അവിടെ അനക്കം ഒന്നും ഇല്ല.

"... ഇങ്ങോട്ട് തിരിയടി..." ബലം പ്രയോഗിച്ചു തന്നെ ദേവുവിനെ എനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു കിടത്തി.

"... വേണ്ട വിട് എന്നെ. ഏട്ടന് ഞാൻ ശല്യം അല്ലെ..." കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ആയിരുന്നു ദേവു അത് ചോദിച്ചത്.

"... അയ്യേ നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നെ. ആര് ആർക്ക് ശല്യം ആയെന്ന നീ ഈ പറയുന്നേ..." ദേവുവിന്റെ കണ്ണുകൾ