തേജാത്മികം 5 [Nishinoya]

തകർന്ന് ഇരുന്നപ്പോ അമ്മക്ക് പറയാനും അറിയാനും അവളുടെ കാര്യം മാത്രെ ഉള്ളു. എല്ലാം കൂടി ആയപ്പോ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും പോയി..."

"... നീ നല്ലതുപോലെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ. ബ്രേക്ക്‌അപ്പ്‌ ആയ കാര്യം നിന്റെ അമ്മ അറിഞ്ഞോണ്ട് ആണോ അവളുടെ കാര്യം സംസാരിച്ചേ..." ഞാൻ അല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.

"...എടാ ആ അമ്മക്ക് ആകെ ഉള്ളത് നീയാ. അപ്പൊ അവര് നിന്റെ കൂടെ നിൽക്കോ അവളുടെ കൂടെ നിക്കോ. നിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ടും നിന്നെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കിയില്ലേ അങ്ങനെ ഉള്ള അവരുടെ കണ്ണ് നീ കാരണം നിറഞ്ഞാൽ ദൈവം പോലും പൊറുക്കില്ലടാ..." ദേവൻ പറഞ്ഞതും എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

"... ടാ എന്നോട് ക്ഷമിക്കട ഞാൻ അറിയാതെ..."

"... ക്ഷമ പറയേണ്ടത് എന്നോട് അല്ല..." അവൻ അതും പറഞ്ഞ് കാറിൽ കേറി ഇരുന്നു. കുറച്ചു നേരം അതെ നിൽപ്പ് നിന്ന ശേഷം ഞാൻ കാറിൽ കേറി.

അന്ന് വൈകുനേരം വരെ ദേവൻ എന്റൊപ്പം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ആഹാരം എല്ലാം വാങ്ങി തന്നത് അവനാണ്. രാത്രി ആയപ്പോ എന്നെ തിരികെ വീട്ടിൽ ഇറക്കി. ഞാൻ വന്നത് അറിഞ്ഞതും അടുക്കളയിൽ നിന്നും എത്തിനോക്കി അമ്മ പറഞ്ഞു.

"...ഇന്ന് നേരത്തെ ആണല്ലോ. ബാർ ഇന്ന് നേരത്തെ അടച്ച് കാണും 😏..."

ഞാൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് എന്തോ പണിയിൽ ആണ്. എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ദേവൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓടി വന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഓടി ചെന്ന് പിന്നിലൂടെ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ കരഞ്ഞു. എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രതികരണത്തിൽ അമ്മ ഷോക്ക് ആയി.

"... സോറി അമ്മ. ഞാൻ അറിയാതെ അറിയാതെ.... എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്..."

"... സാരം ഇല്ലടാ നിന്നെ എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ. അവൾ പോയാൽ എന്താ എന്റെ മോന് അതിനേക്കാൾ നല്ല കൊച്ചിനെ കിട്ടും..."

എന്റെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ അശ്വസിപ്പിച്ചു. ഈ പാവത്തിനെ ആണല്ലോ ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ ദ്രോഹിച്ചത് എന്ന് ഓർത്തപ്പോ എന്റെ സങ്കടം കൂടി വന്നു. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിച്ച് ഞാൻ പൊട്ടി കരഞ്ഞു. എന്നെ അശ്വസിപ്പിച്ചു റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വളരെ ഉന്മേഷത്തോടെയാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ഞാൻ കൈവിട്ടു കളഞ്ഞ എന്റെ ജീവിതം തിരികെ എന്നിലേക്ക് വരുന്ന പോലെ. പല്ല് തേച്ച് തിരികെ ഉമ്മറത്ത് വന്ന ഞാൻ വലിയൊരു ആശയകുഴപ്പത്തിലായി. ഇത്രയും കാലം പുറത്ത് നിന്ന് ആഹാരം കഴിച്ച എനിക്ക് വീട്ടിൽ നിന്നും കഴിക്കാൻ ഒരു മടി. ചിലപ്പോ അമ്മ എനിക്ക് ആഹാരം ഉണ്ടാക്കിയില്ല എങ്കിലോ. ഇന്നും പുറത്ത് നിന്ന് കഴിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടു.

"... നീ ഇത് എവിടെ പോണു..." പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിന്ന എന്നോട് അമ്മ ചോദിച്ചു.

"... പുറത്തേക്ക്..."

"...ഇന്ന് നീ എങ്ങും പോണില്ല. വന്ന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്ക്..." അമ്മ എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് കൊണ്ട് പോയി. അടുക്കളയിൽ ഇരുത്തി ചൂടോടെ