Chapter Title : തേജാത്മികം 7 [Nishinoya]

എന്നെ ചതിക്കില്ല..."

ദേവന്റെ വിശ്വാസം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ വീടിന് പുറത്ത് നിന്ന് നിറകണ്ണുകളോടെ തേജസ് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇനി അവിടെ നിൽക്കാൻ കെൽപ്പ് ഇല്ലാതെ ബൈക്കുമായി അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി.

"... നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ദേവുവിന്റെ കല്യാണം ഞാൻ ഉടനെ തന്നെ നടത്തും..."

"...അവളുടെ പഠിപ്പ് കഴിയാതെ ഒരു കല്യാണവും ഇവിടെ നടക്കാൻ പോണില്ല..."

"...പെണ്ണുങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിനു തുള്ളുന്ന പാരമ്പര്യം ഈ കുടുംബത്തിനില്ല ഞാൻ മരിക്കും വരെയും അത് അങ്ങനെ ആയിരിക്കും. അവൾ എന്റെ മോൾ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്ന കല്യാണത്തിന് അവൾ സമ്മതിക്കും..." അച്ഛനും വാശിയിൽ തന്നായിരുന്നു.

"... ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ രണ്ടും കൂടി..." രണ്ടുപേരുടെയും വാക്ക് പോരിലേക്ക് ദേവന്റെ അമ്മ ഇടിച്ചു കേറി.

"... രാവിലെ തന്നെ അച്ഛനും മോനും തുടങ്ങിക്കോണം. ദേവ നിനക്ക് പുറത്തേക്ക് പോണം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് വാ വന്ന് കഴിച്ചിട്ട് പൊ..." അമ്മ കാപ്പി കുടിക്കാനായി അവനെ വിളിച്ചു.

"... എനിക്ക് വേണ്ട..."

"... ദേ അച്ഛനോട് വല്ല ദേഷ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ആയിക്കോണം അല്ലാതെ അതുംകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ നല്ല കുത്ത് വെച്ച് തരും കേട്ടല്ലോ..." ചൂണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട് ദേവന്റെ കവിളിൽ കുത്തി അമ്മ പറഞ്ഞു.

"... ശെരി തമ്പുരാട്ടി..." ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവൻ അമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

"... ദേവു എവിടെ അമ്മേ..." അമ്മയെയും കൂട്ടി അടുക്കളയിലേക്ക് പോകവേ ദേവൻ തിരക്കി.

"... എന്തോ പരീക്ഷഫലം അറിയാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് പ്രാത്ഥിക്കാൻ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയതാ..."

"... സാധാരണ ഇങ്ങനെ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നും അവൾ അമ്പലത്തിൽ പോകാറില്ലല്ലോ..." ദേവൻ ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നു.

"... അതാ ഞാനും ചിന്തിച്ചെ..." പാത്രം എടുത്ത് ദോശ വിളമ്പവേ അമ്മയും അഭിപ്രായപെട്ടു.

"... ഇന്ന് എന്താ കുട്ടിയെ പതിവില്ലാതെ ഈ വഴിക്ക്..." അമ്പലത്തിലെ ശാന്തിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും പ്രസാദം വാങ്ങുമ്പോൾ പുള്ളി തിരക്കി.

"... തിരുമേനി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപെട്ട എക്സാം എഴുതിയേക്കുവാ. അതിന്റെ ഫലം എനിക്ക് അനുകൂലം ആവണേന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വന്നതാ..."

"...മനസുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ കണ്ണൻ എല്ലാം സാധിച്ചു തരും..." ഇത്രയും പറഞ്ഞ് പുള്ളി പോയി.

"...ഭഗവാനെ കണ്ണാ നിനക്ക് അറിയാലോ തേജസ് ഏട്ടൻ ഈ കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചു. സ്നേഹം ഉള്ള മനുഷ്യന ഇനി ആ പാവത്തിനെ അധികം വേദനിപ്പിക്കാതെ എനിക്ക് തന്നെ തരണേ..." മിഴികൾ പൂട്ടി