Chapter Title : തേജാത്മികം 9 [Nishinoya]

"...ഞാൻ നിരഞ്ജന്റെ അച്ഛനെ വിളിച്ച് സംസാരിക്കാം..." അതും പറഞ്ഞ് ദേവന്റെ അച്ഛൻ ഫോൺ എടുത്ത് പുള്ളിയോട് സംസാരിച്ചു.

"...പുള്ളി വീട്ടിൽ എല്ലാരോടും കൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട് അറിയിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു..." അച്ഛൻ അത് പറഞ്ഞതും എല്ലാരും പിരിഞ്ഞുപോയി.

"...നിരഞ്ജന്റെ അച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു. അടുത്ത ആഴ്ച അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..."രാത്രി അത്താഴം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

"...ആണോ ഞാൻ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളെ എല്ലാം വിളിച്ചു പറയട്ടെ. നാളെ തന്നെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള പലഹാരങ്ങൾ എല്ലാം ഉണ്ടാക്കണം നിങ്ങൾ തെക്കേലെ ജാനുവിനെകൂടെ വിളിക്ക് ഒരു സഹായത്തിന്. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഒരാഴ്ച ഇല്ലേ എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം..." ഏറെ നാൾക്ക് ശേഷം തന്റെ മോളെ കാണാൻ പോകുന്ന സന്തോഷത്തിൽ ആ അമ്മ എന്തെല്ലാമോ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"... അധികം സന്തോഷിക്കണ്ട. ഇത് വലിയ ചടങ്ങ് ആയി നടത്താൻ ഒന്നും അവർക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ മൂന്നുപേർ മാത്രം ചെന്നാൽ മതിയെന്ന പറഞ്ഞെ..."

"... അപ്പൊ ബന്ധുക്കൾ ഒന്നും വേണ്ടേ. നാട്ടു നടപ്പ് വെച്ച് ബന്ധുക്കരെ കൂട്ടി വലിയ ആഘോഷമായിട്ടാണ് പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് വരേണ്ടത്..."

"... അത് എനിക്കും അറിയാം. ഇത് ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ മതിയെന്ന് അവർ പറയുമ്പോൾ നമുക്ക് എതിർക്കാൻ പറ്റോ..."

"... എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ നമുക്ക് നമ്മുടെ ദേവൂനെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നാൽ പോരെ. ബന്ധുക്കൾ ആരും വരാതിരിക്കുന്നതാ നല്ലത്. ഇല്ലെങ്കിൽ അവിടെ ചെന്ന് ഓരോ കുറ്റവും കുറവും പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കും..." ബന്ധുക്കളെ കൂട്ടാൻ പറ്റില്ലെന്ന് കേട്ട അമ്മ വിഷമിക്കാതിരിക്കാൻ ദേവൻ ഓരോ ന്യായങ്ങൾ നിരത്തി.

പിറ്റേന്ന് മുതൽ രാപകൽ ഇല്ലാതെ സ്വന്തം മോൾക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു അമ്മ. എന്നും എനിക്കും അച്ഛനും കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം അമ്മയാണ് വിളമ്പി തരാറുള്ളത്. ഇപ്പൊ എല്ലാ ആഹാരവും ടേബിളിൽ എത്തും എന്നല്ലാതെ അമ്മയെ അവിടെ എങ്ങും കാണില്ല. കക്ഷി എപ്പോഴും അടുക്കളയിൽ പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരിക്കും.

ഒരാഴചക്ക് ശേഷം ഏറെ ഉത്സാഹത്തോടെ കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങൾ എല്ലാം ഒരു വട്ടിയിൽ ആക്കി വെച്ച് അവർ മൂന്നുപേരും നിരഞ്ജന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

"... ആഹാ നിങ്ങൾ ഇത്ര നേരത്തെ എത്തിയോ..." ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്ന് പത്രം വായിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന നിരഞ്ജന്റ അച്ഛൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

"... 10 മണിക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഇരുന്നത. പക്ഷെ ഇവൾ ഇരിക്കപ്പൊറുതി തരാത്തത് കൊണ്ട്