Chapter Title : തെല്ലൊരു നാണത്തോടെ [സിതാര]

"

അർപ്പിത ചിണുങ്ങി...

" ആണോ...? "

ദാസിന്റെ  ചോദ്യത്തിന്  പക്ഷേ, നാണത്തിൽ  കുതിർന്ന  ചിരി  ആയിരുന്നു,  മറുപടി...

തൊടിയിലെ കുശലത്തിന്  ശേഷം  തിരിച്ചു ചെന്നപ്പോൾ കൊടുക്കൽ വാങ്ങലിനെ കുറിച്ച് ആയി ചർച്ച...

" ഡിമാൻഡ് വല്ലതും? "

അർപ്പിതയുടെ  ആൾക്കാർ ചോദിച്ചു...

" ഹേയ്... ഒന്നുമില്ല...!"

" ഈ ഉള്ളത് എല്ലാം മോൾക്ക്  ഉള്ളതാ...  പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ഡിമാൻഡ്  ഉണ്ട്... അതിനു  എതിര്  പറയരുത്... ഞങ്ങൾക്ക്  മോളേ ഉള്ളൂ... കൊഞ്ചിക്കാൻ  ആയാലും വഴക്ക് പറയാനും... മോൻ വിവാഹ ശേഷം ഇവിടെ താമസിക്കാം... ഇക്കണ്ട മുറിയൊക്കെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ...? "

രാഖിയാണ് പറഞ്ഞത്...

" കാട്ടു കഴപ്പിയാ... കള്ളി..!"

രാഖിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി  ദാസ് മനസിൽ പറഞ്ഞു...

" അതിനെന്താ...? അതൊരു സഹായം കൂടിയല്ലേ... ഞങ്ങൾക്ക് സമ്മതം...!"

ദാസിന്റെ  കാരണവർ സ്ഥാനത്തുള്ള ആൾ പറഞ്ഞു...

അത് കേട്ട്  രാഖിയുടെ  മുഖം  സൂര്യനെ  പോലെ  തിളങ്ങി...

തുടരും