Chapter Title : തേഞ്ഞു തീർന്ന മൂല [ബെന്നിച്ചൻ37] [Updated]

വേദന പോകുന്ന പോലെ

ആഹ്ഹ്ഹ് ആഹ്ഹ

ബെന്നി തിരുമ്മി തിരുമ്മി കൈ അപ്പത്തിൽ മുട്ടാറായി പെണ്ണ് തേൻ ചുരത്തിയൊന്നു നോക്കണം

ബെന്നി കൈത്തുമ്പു അപ്പത്തിൽ തൊട്ടു പെട്ടന്ന് അറിയാത്ത പോലെ കൈ വലിച്ചു

അതെ വഴു വഴുപ് ഉണ്ട് ബെന്നി തിരിച്ചറഞ്ഞു ഇവൾ കഴപ്പി തന്നെ

ജാസ്മിൻ മയക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു ജീപ്പ് നേരെ വന്നു നിന്നത് ലൂസിയുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു

ലൂസി : ബെന്നിയാണല്ലോ ശെടാ പോയതേ ഉള്ളു പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു പൊന്നോ

ലൂസി ഓടിവന്നു ഡോർ തുറന്നു പുറത്തു വന്നു അവരെ കണ്ട് ലൂസി കരഞ്ഞു

ലൂസി : അയ്യോ മാതാവേ എന്താ എന്റെ മക്കൾക്ക് പറ്റിയത്

ജാസ്മിൻ : അമ്മേ വരുന്ന വഴിക്കു

അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വാക്ക് കിട്ടുന്നില്ല എന്നാലും കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ  പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു ലൂസി ഇതുക്കെട്ട് ഭയന്നു

ബെന്നി ; ഏതായാലും തക്ക സമയത്തു എത്തിയത് കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആ നെറികെട്ടവൻമാർ ശോ ഓർക്കാൻ വയ്യ

കുറച്ചു നാൾ സൂക്ഷിക്കണം പരാതി പെടാൻ നിക്കണ്ട ഞാൻ ഏതായാലും ഇടയ്ക്കു വിളിച്ചു അന്വേഷിക്കാം പോരെ

അത് കേട്ടത് ലൂസിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

ജോസ്മിക്ക് നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട് എടുക്കേണ്ടി വരും

അവർ നോക്കി നിൽക്കെ ജോസ്മിയെ എടുത്തു പൊക്കി ബെന്നി റൂമിലേക്ക്‌ കൊണ്ട് പോയി ബെഡിൽ കിടത്തി ഇത് കണ്ട് ലൂസിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു ആര് മില്ലാത്തവർക്ക് വേണ്ടി ആരെഎങ്കിലും ദൈവം പറഞ്ഞു വിടും

ബെന്നി ജോസ്മിയെ കിടത്തി ഹാളിലേക്ക് വന്നു ജോസ്മി ഷീണത്തി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു

ജാസ്മിൻ ഹാളിൽ കസേരയിൽ