Chapter Title : തേഞ്ഞു തീർന്ന മൂല [ബെന്നിച്ചൻ37] [Updated]

ഇരുന്നു

ജാസ്മിൻ : അമ്മേ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു ഇനി അവന്മാർ വീട് കണ്ടു പിടിച്ചു ഇങ്ങോട്ടെങ്ങാനും വരുമോ

ലൂസി : അയ്യോ മോളെ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു

ബെന്നി : പേടിക്കതെ അങ്ങനെ പേടിച്ചാൽ എങ്ങനെ ആണ്,  ഏതായാലും കുറച്ചു നാൾ പുറത്തു ഇറങ്ങണ്ട,  ഇവിടെ അടുത്തൊന്നും നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ആരും ഇല്ലല്ലോ

ലൂസി : ബെന്നി പോകുവാണോ,  വിരോധം ഇല്ലങ്കിൽ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം ഞങ്ങളുടെ കൂടെ നിൽക്കാവോ,

ബെന്നി : അയ്യോ എന്റെ ബിസിനസ്സ് ആകെ പെട്ടുപോകും ഇല്ലായിരുങ്കിൽ നിക്കായിരുന്നു കൂടാതെ അമ്മച്ചി തന്നെ ഉള്ളു അവിടെ

ലൂസി : ശോ ആകെ പേടിച്ചിട്ട് വയ്യ ബെന്നി

ജാസ്മിൻ ; ബെന്നിച്ചേട്ടാ ഞങ്ങളെ ഇട്ടേച്ചു പോകുവാണോ,  അമ്മയുടെ പേടി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും എന്തോ,  തളരുന്ന പോലെ

അവർ ബെന്നിയെ ദയനീയമായി നോക്കി ബെന്നി ഉടനെ തന്റെ മൊബൈൽ എടുത്തു

ബെന്നി : എടാ കഴുവേറി ഞാൻ മൂന്ന് ദിവസം ലോടിന്റ ആവശ്യത്തിന് കോയമ്പത്തൂർ പോയേക്കുവാ നീ പണിക്കാരുടെ കാര്യവും അമ്മച്ചിടെ കാര്യവും നോക്കണം അമ്മച്ചിയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

കഴുവേറി : ok ബെന്നിച്ചേട്ടാ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ലൂസിയുടെയും ജാസ്മിന്റെയും മുഖം തെളിഞ്ഞു അവർ സന്തോഷത്തോടെ ബെന്നിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി,  ജാസ്മിൻ പെട്ടന്ന് ബെന്നിയുടെ മാറിൽ ചാഞ്ഞു

അവരുടെ ഈ അവസ്ഥ മുതലെടുക്കാൻ ബെന്നിക്ക് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല

മാറി നിന്ന ലൂസിയെ കൂടി തന്നോട് അടുപ്പിച്ചു ലൂസിയും ജാസ്മിനും ബെന്നിയോട് ചേർന്ന് ജാസ്മിൻ ബെന്നിയുടെ രോമം നിറഞ്ഞ മാറിൽ ചാഞ്ഞു അശ്വസിക്കുന്നു,  ലൂസി ചെറു