Chapter Title : തേൻകൂട് [ജോസുകുട്ടി]

ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു ബോധം പോയി ഇടക്ക് ബോധം തെളിയുമ്പോൾ നിന്നെ അന്വേഷിക്കും നീ ഒന്നിത്രടം വരെ വരുവോടീ അച്ഛനെന്താ പറ്റിയതമ്മെ അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കൊളമെത്തി അമ്മക്കൊന്നുമറിയില്ലടി ........നീ അവനെയും കൂട്ടി വേഗം ഒന്നു വാ ഏതു ഹോസ്പിറ്റലീലാ അച്ഛൻ എറണാകുളത്തെ അമൃതയിലാ

ഞങ്ങളുടനെ വരാം അമ്മേ... ഫോൺ വച്ചവൾ ജിതിനെ കുലുക്കി വിളിച്ചു

ചേട്ടായി വേഗം എനീക്ക്. അച്ഛന് തീരെ വയ്യന്നു പറയുന്നു ജിതിൻ പെട്ടന്ന് എണീറ്റ്‌ കണ്ണ് തിരുമിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

ഇപ്പോൾ കരയും എന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അവൾ അല്ലെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചെറിയ കാരണം മതി ഇവൾക്കു പെട്ടന്ന് കരച്ചിൽ വരും ഒരു പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത മരണവീട്ടിൽ പോയാലും അവർക്കൊപ്പം നിന്നു ഇവളും കരയും അത്രക്ക് ദുർബലമാണ് ഇവളുടെ മനസ്

ഓരോന്നു ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ബാത്റൂമിൽ കയറി അവൻ പെട്ടന്നു ഫ്രഷ് ആയി വന്നു അന്നേരത്തേക്കും അവൾ റെഡി ആയി ഇറങ്ങിയിരുന്നു പാതി ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന കൊച്ചിനെ ഡ്രെസ്സും മാറി എടുത്തുതോളത്തിട്ടു വാതിലും പൂട്ടി ഇറങ്ങി.............. വണ്ടീ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പതിവിലും സ്പീഡിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ലക്ഷ്യമാക്കി കത്തിച്ചു വിട്ടു ഇടക്ക് ജിൻസിയുടെ ചേച്ചിയും അമ്മയും മാറി മാറി എവിടെയെത്തിന്ന അന്വേഷിച്ച് വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവസാനം ഹോസ്പിറ്റലിനകത്തെക്ക് കടന്നതും അവർ ഫ്രണ്ടിൽ തന്നെ കാത്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു ജിൻസിയെ അവരുടെ അടുത്തു ഇറക്കി ജിതിൻ പുറത്തെ പാർക്കിങ്ങിലേക്ക്‌ വണ്ടി പാർക് ചെയ്യാൻ പോയി പാർക്ക് ചെയ്തു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് എല്ലാവരും കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു കാരഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നതാണ് അവൻ ജിൻസിയുടെ തോളിൽ തട്ടി അച്ഛനെ കാണണ്ടേ വാ അകത്തേക്ക് പോകാം എല്ലാവരും അകത്തേക്ക് നടന്നു എവിടെയാ അമ്മേ അച്ഛനെ കിടത്തിയെക്കുനേ ജിതിൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു

ഇപ്പൊ വാർഡിലാ മോനെ

അവിടെ അധികം പേരെ നിറുത്തുകയുമില്ല

അച്ഛൻ കിടക്കുന്ന വാർഡിലെത്തി അച്ഛന്റെയും മോളുടെയും സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളും എല്ലാം കണ്ടു ഒരു പ്രേതിമയെപോലെ നോക്കി നിൽക്കാനേ അവനു കഴിഞ്ഞോളൂ.......... സമയം ഒരുപാട് കടന്നുപോയി

ജിൻസിയുടെ 'അമ്മ ജയശ്രീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. നിങ്ങളിന്നു പോകുന്നുണ്ടോ മക്കളെ ഒന്നോ രണ്ടോ പേർക്കെ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റൂ