Chapter Title : തിരോധാനം 2 [കബനീനാഥ്]

അവർ ഒന്നുകിൽ ആരെയോ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മിസ്സിംഗ് കേസ് തെളിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത സുകുമാരക്കുറുപ്പിന്റെ കാലത്തെ പൊലീസല്ലല്ലോ ഇപ്പോഴുള്ളത്…”

ഇരുവരും മിണ്ടിയില്ല…

“” ലോക്കൽ പൊലീസ് കൃത്യമായി തെളിവുകൾ ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടുണ്ടാവും… അതായത് പിന്നീട് ഒരു ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ ഏജൻസിക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ…”

പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോയപ്പോൾ തനിക്കും പപ്പയ്ക്കും നേരിടേണ്ടി വന്ന അപമാനകരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ആ നിമിഷം ടോണി ഓർത്തു…

അന്വേഷിക്കാം…….....

അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്…

രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഒന്നുടഞ്ഞ് വന്നോളും കാർന്നോരെ… ….

അന്നതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായിരുന്നില്ല…

ശരിയായിരുന്നു…

പൊലീസ് ആദ്യം തന്നെ വലിയ ഉത്സാഹമൊന്നും കാണിച്ചിരുന്നില്ല എന്നവന് ഓർമ്മ വന്നു…

പക്ഷേ………. ?

ആർക്കുവേണ്ടി… ?

ആരെ സഹായിക്കാൻ… ?

എന്തിന്……….?

“” ഹോംസ്”” പതിയെ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു……

ഇരുവരും കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അയാളെ അനുഗമിച്ചു…

വാതിൽ കടന്ന് അയാൾ വീതി കുറഞ്ഞ വരാന്തയുടെ മരത്തിന്റെ കൈവിരിയിൽ ഇരു കൈകളും കുത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…

“” ആ കുട്ടിക്ക് പിന്നെ എന്തു സംഭവിച്ചു… ?””

“” ഹോംസ്”” തന്നോടു തന്നെ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് കൈവിരിയിൽ നിന്ന് നിവർന്നു…

“ ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ല… ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ വന്നാൽ മതി…””

“” ഹോംസ്””

അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു…

“” സർ………. “”

അയാൾ കൈവിടുകയാണോ എന്നൊരു സന്ദേഹത്തോടെ ടോണി അയാളെ നോക്കി…

“ പേടിക്കണ്ട… ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം.. കുറച്ചു കാര്യങ്ങളുണ്ട്… നിങ്ങൾ ധൈര്യമായിട്ടിരിക്ക്… “

അയാൾ അവന്റെ ചുമലിൽ രണ്ടടി അടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

ടോണിയുടെ മുഖം