Chapter Title : തിരോധാനം 2 [കബനീനാഥ്]

മുഖം തിരിച്ചു…

“” എല്ലാം കുമ്പസാരിപ്പിച്ചിട്ടേ നിന്നെ കർത്താവ് വിളിക്കത്തുള്ളു……..... “

സോഫിയ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…

സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ഡേവിസ് അപ്പൻ ചൂരൽക്കസേരയിലിരിക്കുന്നതു കണ്ടു…

തറപ്പേൽ ഇമ്മാനുവേൽ വർഗ്ഗീസ്…

നാട്ടുകാരുടെ വർക്കിച്ചായൻ…

വർക്കിച്ചായൻ ദൈന്യമായി മകനെ ഒന്നു നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു…

അപ്പനെ നോക്കി പല്ലുകടിച്ചു കൊണ്ട് ഡേവിസ് സ്റ്റെപ്പുകളിറങ്ങി…

എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാരൻ… ….!

പോർച്ചിൽ കിടന്ന ലാൻഡ് ക്രൂയിസർ ദേഷ്യത്തോടെ ഇരപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഡേവിസ് മുന്നോട്ടെടുത്തു…

പോർച്ചിലിരുന്ന ഒരു ഓർക്കിഡ് ചെടിച്ചട്ടി തട്ടിയകറ്റിക്കൊണ്ട് ക്രൂയിസറിന്റെ ഇടതു വശത്തെ മുൻടയർ ആറ്റുമണൽ വിരിച്ച മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി…

മുറ്റത്തു നിന്നും റോഡിലേക്കിറങ്ങിയ ക്രൂയിസർ വേഗമെടുത്തു…

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഒന്നു തുടച്ചിട്ട് ഡേവിസ് ആക്സിലേറ്റർ ഞെരിച്ചു…

ഒന്ന് ഒഴിയുമ്പോൾ മറ്റൊന്ന്….....!

മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ മീനച്ചിലാറ് നീന്തിക്കടന്ന തന്റെ തിളപ്പും ശൗര്യവുമൊക്കെ ഒലിച്ചു തുടങ്ങിയതു പോലെ ഡേവിസിന് തോന്നിത്തുടങ്ങി…

ശാപം……...........!

ഏയ്……….

കർമ്മഫലം… !

പൊതുവേ സത്യക്രിസ്ത്യാനികൾ ഇതൊന്നും വിശ്വസിക്കാറില്ല…

പക്ഷേ, വിശ്വസിച്ചേ പറ്റൂ…

സോഫിയ സ്നേഹമുള്ളവളായിരുന്നു…

ക്രിസ്റ്റി ഇല്ലാതായശേഷമാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ ആയത്……

അല്ല…

അതിനു മുൻപേ…

ഭർത്താവിന് അന്യസമുദായത്തിൽ പെട്ട ഭാര്യയും മകനും ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞാൽ ആരാണ് സഹിക്കുക..?

സുഹൃത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ സഹായിക്കാൻ തന്റെ അപ്പൻ കാണിച്ചു തന്ന പെണ്ണിന് മന്ത്രകോടി കൊടുക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു…

മുഖത്തു നോക്കി അപ്പനോട് പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം അന്നില്ലാതെ പോയി…

പറയണമായിരുന്നു…

എങ്കിൽ അന്ന് ഒരു ചെറിയ ഭൂകമ്പത്തിൽ തീർന്നേനേ…

ഇന്നിപ്പോൾ ഒന്നിനു മുന്നിലും മുഖം കുനിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു…

ക്രൂയിസർ വാഴൂരുള്ള ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലേക്കാണ് ചെന്നു നിന്നത്..

കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപേ  ഒരു