Chapter Title : തിരോധാനം 2 [കബനീനാഥ്]

ഇപ്പോൾ വളരെ അടുപ്പത്തിലാണ്…

അതിനു കാരണങ്ങൾ പലതുണ്ട്…

മുണ്ടക്കയത്തുള്ള എസ്റ്റേറ്റും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളുടെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും നോട്ടക്കാരനും നടത്തിപ്പുകാരനുമാണ് ഇപ്പോൾ നിരഞ്ജൻ…

ക്രിസ്റ്റി ഇല്ലാതായ ശേഷം നിരഞ്ജൻ തന്റെ അവകാശമെന്ന പോലെയോ കടമയെന്ന പോലെയോ അതിൽ ഭാഗഭാഗാക്കുകയായിരുന്നു…

ആ സമയം ആകെ തകർന്നിരുന്ന ഡേവിസിന് നിരഞ്ജന്റെ സാമീപ്യവും അവസരോചിതമായ ഇടപെടലുകളും വല്ലാത്ത ഒരാശ്വാസമായിരുന്നു…

“” സോഫിയാന്റി എന്തു പറയുന്നു… ?””

ബിഷപ്പ് , തന്റെ അടുത്ത നീക്കത്തിന് ചെക്ക് പറയാൻ കണക്കാക്കി നീക്കുന്നതിനിടയിൽ നിരഞ്ജൻ ചോദിച്ചു…

“” കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറവൊന്നുമില്ല… അല്ല , അവളെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല…….....””

ഡേവിസും തന്റെ നീക്കം നടത്തി..

“” ചെക്ക്……..........'’

നിരഞ്ജൻ ഒഴിഞ്ഞ കളത്തിലേക്ക് ബിഷപ്പിനെ കോണോടു പായിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

ഡേവിസ് ഒരു നിമിഷം ആലോചനയോടെ ചെസ്സ് ബോഡിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു…

“” എല്ലാമൊന്നു ഒതുങ്ങിയെന്ന് കരുതിയതാ… പക്ഷേ സ്വന്തം വീട്ടിൽ സമാധാനമില്ലാതായാൽ പിന്നെ എന്തൊക്കെ നേടിയിട്ടെന്താ കാര്യം…?””

കാലാളിനെ ഒരു കളം തള്ളി ചെക്ക് അടച്ചു കൊണ്ട് ഡേവിസ് പറഞ്ഞു…

“” എല്ലാം  ശരിയാകും അങ്കിളേ… കുറച്ചു കാലം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും എല്ലാം മറക്കും… “”

നിരഞ്ജൻ ഇടതു വശത്തെ റൂക്സ് മുന്നോട്ടു നീക്കി…

അന്തോണിച്ചേട്ടൻ പിൻവശത്തെ വാതിലുകളും ജനാലകളുമടച്ച ശേഷം അവർക്കരികിലേക്കു വന്നു..

അയാൾ ബനിയൻ മാറി ഒരു ഷർട്ട് ധരിചിരുന്നു…

“”ഞാനൊന്നു കവല വരെ പോകുവാ…””

അയാൾ ഡേവിസിനെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു…

“” പോയിപ്പോരേ… ഞാനിവിടെ ഉണ്ടാകും… “

ഡേവിസ് ബോഡിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്താതെ പറഞ്ഞു…

അന്തോണിച്ചേട്ടൻ അവരെ കടന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി…

“” ചെക്ക്…….....”

നിരഞ്ജന്റെ അടുത്ത നീക്കം  തേരിലൂടെ, കാലാളെ വെട്ടി  വന്നു…

ഡേവിസ് അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതല്ലായിരുന്നു…

അയാൾക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ കളമില്ലായിരുന്നു…

തോൽവി സമ്മതിച്ച് അയാൾ എഴുന്നേറ്റു…

ഷെൽഫിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഒന്നുകൂടി ഗ്ലാസ്സിലൊഴിച്ച് അയാൾ നിരഞ്ജനടുത്തേക്ക് വന്നു..

“” നീ എന്താ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞത്… ?””

അയാൾ മദ്യ ഗ്ലാസ്സ് കൈവെള്ളയിലൂടെ ഒന്നുരുട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…

“” അന്ന് നമ്മളാ സർക്കിളിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ… ?””

പിന്നിലേക്ക് നീണ്ട മുടിയിഴകൾ ഇടതു കൈയ്യാൽ തട്ടിയുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് നിരഞ്ജൻ