Chapter Title : തിരുവനന്തപുരത്തെ 7 ദിനങ്ങൾ [സനീൻ]

മാറാത്ത ചുണ്ടുകൾ.മാടി വിളിക്കുന്ന സ്തന ഗോപുരങ്ങൾ.തട്ടത്തിനുള്ളിലൂടെ മുന്നിലേക്ക് കോതിയിട്ട ഇല്ലി മുടികൾ.എല്ലാം കൊണ്ടും തനി അപ്സരസ്സ്. രണ്ട് ദിവസം ആരാരുമില്ലാതെ ഇവരുടെ കൂടിയാണല്ലോ ജീവിക്കേണ്ടത് എന്നോർത്തപ്പോൾ തുള്ളി ചാടാൻ തോന്നി. രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം വെള്ളിയാഴ്ച്ച വൈകുന്നേരം 4.00 ക്കാണ് ഞങ്ങൾ ട്രെയിൻ കയറിയത്.ഷഹദിയയും അഫ്‌നയും വളരെ ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു.ആദ്യമായാണ് രണ്ട് പേരും ട്രെയിനിൽ ഇത്രയും ദൂരം സഞ്ചരിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു. ട്രെയിനിൽ കയറിയതും രണ്ട് പേരും തട്ടമഴിച്ചപ്പോഴാണ് മൊഞ്ചത്തികളുടെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം ഞാൻ കാണുന്നത്.മിനിട്ടുകളോളം രണ്ട് പേരെയും മാറി മാറി ഞാൻ നോക്കി.എന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ തീക്ഷണത കണ്ടിട്ടാക്കണം അഫ്‌നയും ഷഹദിയ പരസ്പരം നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. ഇക്കാക്ക എന്താ ഞങ്ങളെ ഇത് വരെ കാണാത്തത് പോലെ നോക്കുന്നെ എന്ന അഫ്‌നയുടെ ചോദ്യമാണ് എന്നിൽ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തത്.

അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ എല്ലാം ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് "ഇത് പോലെ ഞാനിത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ,അതാണ് നോക്കുന്നത്'' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നാണത്താൽ അഫ്‌നയുടെ മുഖം ചുമന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. കുടുംബ കാര്യവും കോളേജ് വിശേഷങ്ങളും ഡിബേറ്റിൽ പറയാനിരിക്കുന്ന പോയിന്റുകളുമെല്ലാം ചർച്ച ചെയ്ത് സമയം 10 മണി കഴിഞ്ഞത് അറിഞ്ഞത് തന്നെ ഷഹദിയയുടെ ഉമ്മ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോഴാണ്. രണ്ട് പേർക്കും നേരത്തെ കിടക്കുന്ന ശീലമുള്ളതിനാൽ 10.30 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ കിടന്നു. തൊട്ടടുത്ത ബർത്തിൽ രണ്ട് ശാലീന സുന്ദരികൾ കിടക്കുന്നുണ്ടായിട്ടും ഒന്ന് തൊടാൻ പോലുമാകാത്ത എന്റ ബലഹീനതയോർത്ത് അവരെ വളക്കാനുള്ള പദ്ധതികൾ മനസ്സിലാലോചിച്ച് ഞാനും കിടന്നു. ഷഹദിയയുടെ വിളി കേട്ടാണ് പിന്നീട് ഉണരുന്നത്.സമയം എത്രയായെന്ന് ഫോണെടുത്ത് നോക്കി. 2 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഒള്ളു. എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ