Chapter Title : തോമസ് പാർവതി ആകുന്നു 2 [Benjamin louise]

ഡ്രൈവർ സൈഡിൽ എഞ്ഞേ നിറുത്തിയിട്ട് എനിക്കുവേണ്ടി കാറിന്റെ door തുറന്ന് തന്നു. എനിക്ക് പേടിച്ചട്ട് കാലുമുതൽ വിറച്ചുകേറാൻ തുടങ്ങി. ഇച്ഛ ഇത് വേണ്ട ആരേലും കണ്ടാൽ ഞാൻ ജീവിച്ചിരുന്നട്ട് കാര്യമില്ല വാ നമുക്ക് വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് പോകാം.

നീ പേടിക്കണ്ടടി നിഞ്ഞേ ആർക്കും മനസ്സിലാകത്തൊന്നുമില്ല നീ കാറിൽ കയറ് സമയമില്ല ഇപ്പൊ തഞ്ഞേ മണി 10:30 ആയി.

അല്ല നമ്മളെങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നത് . വാഗമൺ എന്റെയൊരു റിസോർട് ഒണ്ട്. വാഗമണ്ണോ വെറുതെ കളിക്കാതെ ഇച്ചെ എനിക്ക് പേടിയാ ഞാൻ വരുന്നില്ല നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽകാം. എന്റെ പാറു നീ ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട ഇവിടുന്ന് അകെ 16 കിലോമീറ്ററെ ഒള്ളു പോയിട്ട് രാവിലെ ഇങ്ങോട്ട് വരാം നിന്റെ ഷർട്ടും പന്റുമൊക്കെ ഞാൻ എടുത്തട്ടോണ്ട് അത്കൊണ്ട് രാവിലെ അതും ഇട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നമതി നീ കേറ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിന്നലാ കൊയപ്പം.

ഞാൻ കാറിൽ കയറി. ഇച്ചേ ഇച്ഛയോന്നാമത് കുടിച്ചട്ടോണ്ട് വല്ല ചെക്കിങ്കിലെങ്ങാനും പെട്ടാൽ അകെ കോഴയുവേ. നീ ഒന്ന് പേടിക്കാതെ ഇരിയെടി നമ്മൾ മെയിൻറോഡില്കൂടെയല്ല പോകുന്നെ അത്കൊണ്ട് ചെക്കിങ്ങൊന്നും കാണത്തില്ല. ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞട്ടും കാര്യമില്ലന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി അത്കൊണ്ട് പിഞ്ഞേ ഒന്നും ഞാൻ പറയാൻ നിന്നില്ല.

ഏതൊക്കെയോ വഴികളിലൂടെ പതിയെ കാറുമോഞ്ഞൊട്ട് പോയ്‌ കുറച് നേരം എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു വഴികളിൽ ആളനക്കം കുറവായത്കൊണ്ട് എഞ്ചിലെ പേടിയും കുറഞ്ഞുവന്നു. കാറിൽ ഇച്ഛയൊരു റൊമാന്റിക് സോങ് play ചെയ്തു. ഞാൻ ഇച്ഛയുടെ കൈകളെ കോർത്തുപിടിച് ഇച്ഛയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ് കിടന്നുറങ്ങി

തുടരും…