Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]
തുടങ്ങി
'' ബൈക്ക് ഡാഡിയുടെ സമ്മാനമല്ലേ .... മമ്മി എനിക്ക് എന്ത് സമ്മാനാ തരാ''
'' അയ്യടാ... ഞാനല്ലേ ഡാഡിയെ കൊണ്ടു നിര്ബന്ധിച്ചു ബൈക്ക് വാങ്ങാന് സമ്മതിപ്പിക്കുന്നത് ..അതു പോരെ വേറെ എന്തു സമ്മാനം തരാനാ മമ്മി..''
'' ശരി .. മമ്മി എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനം തന്നു കഴിഞ്ഞു. എനിക്ക് അതു മതി .'' ജെയ്സന് പറഞ്ഞു
'' എനിക്കു ഓര്മ്മയില്ലല്ലോ .. ഞാന് എന്തു സമ്മാനാ നിനക്കു തന്നത് '' ഡെയ്സി ചോദിച്ചു
'' അങ്ങോട്ടു പോയപ്പോള് ബസ്സില് വച്ചുതന്നില്ലെ ..അതാണ് മമ്മി എനിക്കു തന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം''
അവന് ഉണര്ത്തി വിടുന്ന കാമവികാരങ്ങളുടെ അലയൊലികള് പതുക്കെ അവളുടെ മനസ്സില് വീശിയടിക്കാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.പ്രിയതമന് ഗള്ഫില്
ജോലിചെയ്യുന്നതിനാല് ദാഹിച്ചുഴലുന്ന അവളുടെ രതികാമനകള് എത്ര അടക്കിവച്ചിരുന്നാലും പലപ്പോഴും തുടല് പൊട്ടിച്ച് മനസ്സിനെ വികാരവിചാരങ്ങള് കൊണ്ടു പ്രക്ഷുബ്ദമാക്കുമായിരുന്നു.പിതാവ് അടുത്തില്ലാത്ത രണ്ടുമക്കളെ ജീവന്റെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിച്ച് വളര്ത്തി വലുതാക്കിയ അവളുടെ മനസ്സില് വളര്ന്നു ഒത്ത പുരുഷനായി മാറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജോയ്സന്റെ ചിന്തകളും രൂപകാന്തിയും പലപ്പോഴും മാതൃവാത്സല്യത്തിന്റെ തലം വിട്ട് കാമാതുരയടെ തലത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത് അവള് പോലും അറിയാതെ അവളുടെ മനസ്സിനെ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. രാത്രിയില് സ്വയം കണ്ടെത്തുന്ന രതിമോഹശമനത്തിന് അവള് കാണുന്ന പുരുഷ സൗന്ദര്യ രൂപത്തിന് പലപ്പോഴും ജെയ്സന്റെ ഛായ വന്നെത്തുന്നത് കേവലം യാദൃശ്ചികമായിരുന്നില്ല. അധമചിന്തകളെന്ന് തോന്നിയിട്ടും ആ ചിന്തകളാണ് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രതഭാവനകളെന്ന സത്യം അവളുടെ മനസ്സ് അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കേവലം ഭാവനകള്ക്കപ്പുറം അതിന് പുതിയ മാനങ്ങള് നലെ്കരുതെന്ന മനസ്സിന്റെ തിരുമാനമാണ് ഇപ്പോള് അവിചാരിതമായി ലംഘിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
ബസ്സിലെ
💬 Comments
View all comments