Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]

ഞാന്‍ പോയാല്‍ ഇവിടെ ആരാ.... മമ്മി ഒറ്റക്കാകില്ലേ..'''

'' ഹോ മമ്മിയോടു എന്താ സ്‌നേഹം ....നിനക്കു പോകാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ ''' '' എനിക്കെന്താ മമ്മിയോടു സ്‌നേഹമില്ലേ''' '' ഉം സ്‌നേഹം കൂടുതലാ ... എന്തു സ്‌നേഹാന്നു ആര്‍ക്കറിയാം'' '' മമ്മിയോടുള്ള ആത്മാര്ത്ഥമായ സ്‌നേഹം'' മമ്മിയുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത തുടയുടെ ഉള്‍ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി ജെയ്‌സന്‍ പറഞ്ഞു ''മതി മതി വാചകമടിക്കാതെ പോയി ബീഫ് വാങ്ങി വാ വേഗം '' മമ്മി വീട്ടില്‍ ഒറ്റക്കാണ് വൈകുേന്നരം അധികം വൈകാതെ കളികഴിഞ്ഞ് ഗ്രൗണ്ടില്‍ നിന്ന് വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തണം എന്നു മമ്മി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ജെയ്‌സന്‍ സൈക്കിളെടുത്ത് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ''' നീ വന്നോ.. ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു ഇന്നും നീ നേരം വൈകി വരുമെന്നു... ഞാന്‍ അമ്മിണിചേച്ചി ആയി വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞു നിന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല കുളിക്കാന്‍ നേരം വൈകി. .. ചായ മേശപുറത്തുണ്ട് ഞാന്‍ വേഗം പോയി കുളിച്ചിട്ടു വരാം ''' ജെയ്‌സന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു ലഢുപൊട്ടി കുറെ നാളായി ഒരു നല്ല അവസരം ഒത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. അനിയന്‍ വീട്ടിലില്ല സാധാരണ ഞാന്‍ കളി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴേക്കും മമ്മിടെ വൈകുന്നേരത്തെ കുളി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.ഇന്നിതാ മമ്മി ഇപ്പോഴാണ് കുളിക്കാന്‍ പോകുന്നത് . ഇതില്‍ പരം നല്ല അവസരം കിട്ടാനില്ല. മമ്മി ബാത്ത്‌റൂമില്‍ കയറിയ സമയം നോക്കി ജെയ്‌സന്‍ ഓടി ടെറസിന്റെ മുകളില്‍ കയറി പതുക്കെ സണ്‍െൈഷഡിലേക്ക് അഭ്യാസിയെ പോലെ ചാടിയിറങ്ങി. രാത്രി നല്ല ഇരുട്ടാണ് ആരും കാണാനും സാധ്യതയില്ല.അവന്‍ പതുക്കെ ബാത്ത്‌റൂമിന്റെ ജനലില്‍ കൂടെ ചെറുതായി എത്തി നോക്കി .ഭാഗ്യം മമ്മി