Chapter Title : തൂണും ചാരി നിന്നവൻ പെണ്ണും കൊണ്ട് പോയി!! [Smuggler]

ഇഷ്ടപെട്ടതും ആയ കാര്യം എന്തെന്നാൽ സായാഹ്നം ആസ്വദിക്കാൻ പോകുന്നിടത്തു വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഒരുപാട് നെയ്മുറ്റിയ കൊച്ചമ്മമാർ പട്ടിയുമായും അല്ലാതെയും, ഒറ്റക്കും ഇരട്ടക്കും ഒക്കെ ആയി നടക്കാൻ വരുന്നുണ്ടെന്നതാണ്. പനമ്പിള്ളി നഗറിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ തോന്നും അവിടമാണ് മെച്ചം എന്ന്, മറൈൻ ഡ്രൈവ് ചെല്ലുമ്പോൾ അതാണ് മെച്ചം എന്ന്, കാക്കനാട് കാണുമ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്നും മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ ഒക്കെ ഉള്ള ഒരു അവസ്ഥ! എന്നാൽ "ദർശനേ പുണ്യം സ്പർശനേ പാപം" എന്ന അവസ്ഥ മാത്രം ആയിരുന്നു എല്ലായിടത്തും, ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ പലയിടത്തും കണ്ടെങ്കിലും എന്തോ ഒരു ധൈര്യക്കുറവ് എന്നെ ആവശ്യമില്ലാതെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു!

അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഇരിക്കുന്ന സമയം, ഒപ്പം എന്തിനും പറ്റുന്ന രണ്ടു കൗസിൻസിനെ വിളിച്ചു നോക്കിയിട്ടും അവന്മാർ ഫ്രീ അല്ല എന്നുള്ള പല്ലവി തന്നെ! വീട്ടിൽ ഇരുന്നു സഹി കെട്ടു ആരും ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നാൽ ചുമ്മാ ലുലുവിൽ കറങ്ങാം എന്നൊക്കെ കരുതി ഇറങ്ങി. വണ്ടി ഓടിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം എല്ലാരുടേം മുഖത്തു മാസ്ക് ഉണ്ടാവുമല്ലോ, മര്യാദക്ക് ഒന്ന് വായ നോക്കാൻ പോലും പറ്റില്ലല്ലോ എന്നൊക്കെ ഉള്ള ഒരു സങ്കടം വല്ലാതെ അലതല്ലിക്കൊണ്ടിരുന്നു! അതിനു സമാധാനം എന്നോണം വേറെ എങ്ങും കറങ്ങാതെ ഫുഡ് കോർട്ടിൽ മാത്രം വിഹാരം നടത്താം എന്നും സമാധാനിച്ചു ലുലുവിനു അകത്തേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം കയറിയത് കൊണ്ടാവാം, കൊറോണാക്കാലത്തെ അവിടത്തെ തിരക്ക് എന്നെ വല്ലാതെ അതിശയിപ്പിച്ചു! അവിടേക്കു വന്നാൽ കൊറോണ ചമ്മി പോവും, കൊറോണക്ക് കേറാൻ പോലും ഇടമില്ലാത്ത അത്ര തിരക്ക്. എല്ലാരും വീക്കെൻഡ് ആയിട്ട് ഇറങ്ങിയതാവും എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നേരെ ഫുഡ് കോർട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു. അവിടെ ചെന്ന് ഭക്ഷണവും ഓർഡർ ചെയ്തു മോശമല്ലാത്ത രീതിയിൽ വായനോക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു ഇടത്തു പോയി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ഏകദേശം ഒരു 15-20മീറ്റർ അകലത്തിൽ ഒരു 40 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ചേച്ചിയും മകളും ഇരുന്നു അന്യായമായ ഫോട്ടം പിടുത്തം, അവർ അവരുടേതായ ലോകത്തു ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായി. കുറച്ചു അധികം നേരം ആയി അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടാവാം ചേച്ചിയും ഇടയ്ക്കിടെ