Chapter Title : തൃഷ്ണ 3 [മന്ദന്‍ രാജാ]

മുറുകി . കൊഴുത്ത മാംസത്തിൽ അവന്റെ ഇടതു വിരലുകൾ ആഴ്ന്നു . മാധവിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങുകയും മുഖം വേദന കൊണ്ട് ചുളിയുകയും ചെയ്തിട്ടും അവളൊരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല . ഇടക്ക് ഇടയ്ക്ക് അവനെയും തുടയിൽ ഞെരിക്കുന്ന കയ്യുമൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നതേയുള്ളൂ

''നിനക്ക് വേദനിക്കുന്നില്ലേ ?''' മഹി അവളുടെ തുടയിലെ പിടുത്തം വിട്ടിട്ട് അവിടം തഴുകി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു . മാധവി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി .

'' പ്രതികരിക്കേണ്ടിടത്തു പ്രതികരിക്കണം .. ചിരിക്കേണ്ടപ്പോൾ ചിരിക്കാനും കരയേണ്ടപ്പോൾ കരയാനും കഴിയണം . എല്ലാം മനസിൽ മൂടിക്കെട്ടിവെച്ചിട്ടവസാനം ഭും എന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ ഇടവരുത്തരുത് . ഇഷ്ടപെട്ട ആളുകളോട് മനസ് തുറക്കണം . ഫ്രെണ്ട്സിനെ കണ്ടെത്തണം . അവരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കണം . '' മാധവി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി . അവളുടെ കണ്ണുകൾ സജലങ്ങളായിരുന്നു

''എനിക്കാരും കൂട്ടുകാരില്ല . ആർക്കുമെന്നെ ഇഷ്ടമില്ല '' ഗുഹാമുഖത്തെന്ന പോലെ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു .

''അത് നിന്റെ ചിന്തയാണ് .. തോന്നലാണ് . ഇപ്പൊ ഞാനില്ലേ ... ഞങ്ങളില്ലേ . ഞാൻ ഏറിയാൽ പത്തുദിവസം കൂടെ കാണും . അമ്മയുണ്ടവിടെ . വീട്ടിൽ ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമയത്ത് അവിടേക്കിറങ്ങണം . ''

''ഞാനെങ്ങനെ അവിടേക്ക് ..സാവിത്രിയമ്മ ..എന്നോട് ... ''മാധവി സംശയരൂപേണ അവനെ നോക്കി .

'' നിന്റെയീ ചിന്ത മാറ്റണം മാധവീ ... ഇപ്പൊ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നില്ലേ ? നീയെന്നോട് സംസാരിക്കുന്നില്ലങ്കിലും ഞാനീ പറയുന്നതൊക്കെ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേലും ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നില്ലേ ? . ''

''അയ്യോ ഞാൻ ... എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ... എനിക്കങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ ... '' മാധവി പൊടുന്നനെ തന്റെ തുടയിലിരുന്ന അവന്റെ കയ്യിൽ കരതലമമർത്തി . പെട്ടന്ന് തന്നെ എടുക്കുകയും ചെയ്തു .

'' ഇതാണ് കുഴപ്പം '' മഹിയവളെ നോക്കി

'' നിനക്ക് സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ട് ... ചിരിക്കണമെന്നുണ്ട് . പക്ഷേ നീയണിഞ്ഞ മുഖംമൂടി ...അത് കീറിപ്പോകുമോയെന്നുള്ള ഭയം . അതുകൊണ്ടാണ് നീ ആ ടെക്സ്റ്റയിൽസിലും വരാതിരുന്നേ . വന്നവരോട് ഒക്കെ കുശലം പറഞ്ഞാൽ നിനക്കെന്ത് സംഭവിക്കും.. അവർക്ക് നിന്നോടുള്ള