Chapter Title : തൃഷ്ണ 3 [മന്ദന്‍ രാജാ]

... എന്നാമ്മേ കാര്യം . അവരന്നത്തെ കാര്യം വല്ലോം പറഞ്ഞോ ?'' മഹിക്ക് ആകാംഷയായി .

'' എന്തോന്ന് പറയാൻ .. നീ അവരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടോയി വിട്ടിട്ട് വാ ''

''ഞാനോ ..ഞാനില്ല '' അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയ മഹി പൊടുന്നനെ നിന്നു .

''ദേ ..ചെറുക്കാ ..മര്യാദക്ക് പറയുന്നത് കേട്ടോണം ..

ദേ നോക്കിക്കേ വീരശൂരപരാക്രമി കിടന്നു വിറക്കുന്നത് !! . നിനക്കെന്നാടാ പേടിയാണോ ? ..നീയൊരാണല്ലേ ?'' സാവിത്രി തിരിഞ്ഞു നിന്നവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .

'' ദേ ..അമ്മെ ..ചുമ്മാ എന്നെ കളിയാക്കരുതേ ..ആണാണോന്ന് മുന്നേ അറിഞ്ഞതല്ലേ ... '' പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹി നാക്ക് കടിച്ചുകൊണ്ട് തലയിൽ കൈവെച്ചുപോയി .

അറിയാതെ വായിൽ നിന്ന് വീണതാണ് .

'' ഉവ്വ .. ഒരാണ് വന്നേക്കുന്നു ..എന്നെക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറയിപ്പിക്കരുത് . ''

സാവിത്രി ഒന്ന് ചൂളിയെങ്കിലും അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹിക്ക് ആകെ അയ്യടാന്നായിപ്പോയി

അന്നേരം നിർത്തിയത് നന്നായി .

അമ്മക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നിട്ടുണ്ട് . താനായത് കൊണ്ടൊന്നും പറയാത്തത് ആണ് .

മഹി സാവിത്രിയെ കടന്ന് ഹാളിലേക്ക് കയറി .

സോഫയിൽ എന്തോ ആലോചിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന മാധവി പാദപതന ശബ്ദം കേട്ട് മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ കാണുന്നത് മഹിയെ ആണ് . അവർ ചാടിയെണീറ്റു .

കണ്ണുകൾ കൂട്ടിമുട്ടിയതും പെട്ടന്നവർ മുഖം താഴ്ത്തി .

മഹിയൊരു നിമിഷം അവിടെ നിന്ന്‌ അവരെ നോക്കി .

കയ്യിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ചെറിയ സ്വർണ വളകളുണ്ട് . വലത്തേ കയ്യിൽ തടിച്ച ഒരു ബ്രെസ്‌ലെറ്റും . കഴുത്തിൽ നേരീയ ഒരു നെക്ലേസും കനം കൂടിയ നല്ല നീളത്തിൽ ഒരു മാലയും . കാതിൽ ഒരു ജിമിക്കിയുണ്ട് . തേനിന്റെ കളറുള്ള മുഖത്ത് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അങ്ങിങ്ങായി കാണാം . പിടഞ്ഞടയുന്ന കണ്ണുകളിൽ കരിമഷിയും എഴുതിയിട്ടുണ്ട് . ഇടക്കവനെ പാളി നോക്കിയിട്ടവർ വീണ്ടും തല താഴ്ത്തി നിൽക്കും . വിരലുകൾ മടക്കിയും വലിച്ചും അവർ ടെൻഷൻ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ

മഹിക്ക് അവരുടെ ഭാവവും നിൽപ്പുമെല്ലാം കണ്ടിട്ട് കണ്ടിട്ട് ചിരിയാണ് വന്നത് .

എണ്ണക്കറുപ്പ് ആണെങ്കിലും കാണാൻ നല്ല അഴകുണ്ട് . വെളുപ്പിൽ കറുത്ത പ്രിന്റുള്ള കോട്ടൺ സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത് . കറുത്ത ബ്ലൗസിൽ വെളുത്ത ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് തടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കാണാം . അല്പം മാറിക്കിടക്കുന്ന സാരിയിൽ പരന്ന