Chapter Title : തൃഷ്ണ 3 [മന്ദന്‍ രാജാ]

ചോക്കലേറ്റ് പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന മഹി മാധവിയമ്മ പുറത്തേക്ക് നടന്നതും അവരെ അനുഗമിച്ചു .

''പതിയെ വന്നാല്‍ മതിയെടാ ... തിരക്കൊന്നും പിടിക്കണ്ട '' സാവിത്രി പുറകില്‍ നിന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മഹി അമ്മയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി . സാവിത്രി അവനെ നോക്കി നാക്ക്‌ നീട്ടിക്കാണിച്ചിട്ട്‌ കൈ വിരലുയര്‍ത്തി

മാധവി അല്പം വേഗതയിലാണ് പാടവരമ്പിലൂടെ നടന്നത് .

'' അവിടെ നിക്കടി .. നീയെന്നാ വായുഗുളിക മേടിക്കാന്‍ പോകുവാണോ ?''

മഹിയുടെ ശബ്ധമുയര്‍ന്നതും പിടിച്ചുകെട്ടിയത് പോലെ മാധവിയുടെ പാദങ്ങള്‍ ചലനമറ്റു .

'' ഹ്മ്മം ... നടക്ക് ..'' അടുത്തെത്തിയ ശേഷം അവരുടെ ഉരുണ്ട് തള്ളിയ ചന്തിയില്‍ മൃദുവായി ഒന്നടിച്ചുകൊണ്ടവന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മാധവി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ മുന്നോട്ടു നടന്നു . ഇപ്പോഴവള്‍ മെല്ലെയാണ് നടക്കുന്നത് . കണ്മുന്നില്‍ അവരുടെ കുണ്ടിപ്പാളികള്‍ തെന്നിക്കയറുന്നത് കോട്ടന്‍ സാരിയിലും വ്യക്തമായിരുന്നു .

ഹോ .... ഇവളുമാര്‍ക്ക് ഒക്കെ എന്നാ കുണ്ടിയാ . ചേച്ചി ...അമ്മ .. ഇപ്പോഴിവരും .

ഇവളുമാരെല്ലാം കഴിക്കുന്നത് കുണ്ടിയിലെക്കും മുലയിലേക്കുമാണോ പോകുന്നത് . മൂന്നെണ്ണത്തിനും തരി പോലും വയറുമില്ല . നമ്മളൊക്കെ നല്ലപോലെ പണിയെടുക്കുന്ന കൊണ്ടും അത്യാവശ്യം എക്സര്‍സൈസ് ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് വയറ് ചാടാതെ പോകുന്നു .. അല്ലേല്‍ മൂന്നാം ദിവസം വയറ് മൂന്നാം മാസക്കാരിയെ പോലാകും.

'' നല്ല കുണ്ടിയാണല്ലോടി ..കടിച്ചു തിന്നാന്‍ തോന്നുന്നു . '''

മാധവിയമ്മക്ക് മാത്രം കേള്‍ക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിലാണവന്‍ പറഞ്ഞത് .

അവരൊന്ന് വിറച്ചത് പോലെ തോന്നി . എന്നാലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ മുന്നോട്ട് നടക്കുകയാണ് .

വരമ്പില്‍ നിന്ന് മണ്‍പാതയിലേക്ക് കേറി കാറിനടുത്ത് എത്തി മാധവി കാഴ്ചകാണുന്നത് പോലെ നിന്നു

മഹി കാര്‍ തുറന്നകത്തു കയറിയപ്പോള്‍ അവര്‍ പുറകിലെ ഡോര്‍ തുറക്കാനായി കൈ ഡോറില്‍ വെച്ചു

'' ഞാന്‍ നിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ആണോ ..വന്നു മുന്നില്‍ കയറടി ''

മഹിയുടെ ഒച്ച പൊങ്ങിയതും മാധവി മുന്നിലെ ഡോര്‍ തുറന്നകത്തു കയറിയിരുന്നതും സെക്കണ്ടുകള്‍ക്കുള്ളിലായിരുന്നു .

അവനെന്തോ അവരോട് അങ്ങനെ സംസാരിക്കാനും പെരുമാറാനുമാണ് തോന്നിയത് . അത് കേൾക്കുമ്പോൾ അവരിലുണ്ടാകുന്ന ചലനങ്ങളും നോട്ടവും പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം അവനെ ഹരം പിടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു .

വാപൊത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിയമര്‍ത്തി ഒരു നിമിഷത്തിന് ശേഷമാണ് മഹി കാറെടുത്തത്.

മാധവിയമ്മ കാറില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നുകൊണ്ട് കൈവിരലുകള്‍ മടക്കിയും നിവര്‍ത്തിയും പരിഭ്രമവും ചമ്മലും നാണവുമെല്ലാം മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് .

കറുത്ത് നീണ്ട മനോഹരമായ കൈവിരലുകള്‍