Chapter Title : തൃഷ്‌ണ [മന്ദന്‍ രാജാ]

അവളുടെ വയറിലൂടെ ഇറുകെപ്പുണർന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു . സാവിത്രി അവന്റെ തലയിലും പുറത്തുമൊക്കെ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . നൈറ്റി നനയിച്ചു വയറിൽ അവന്റെ കണ്ണീർ പടരുന്നതറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സാവിത്രി അവന്റെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്തു തന്റെ നേരെ ഉയർത്തിയത് .

'' എന്നാടാ മോനേ..'' സാവിത്രിയമ്മ മകന്റെ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ ചുംബിച്ചു . അതുകൂടെ ആയപ്പോ മഹിയുടെ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തിലായി .

''ശ്ശൊ .. ഡാ .. ആരേലും കേള്‍ക്കും ..ആണൊരുത്തൻ കരയുന്നത് കണ്ടില്ലേ ?''

സാവിത്രി അവന്റെ ശിരസ്സ് തന്റെ വയറിലേക്ക് അമർത്തി കവിളിന്റെ ഇരു സൈഡിലും തഴുകി .

''സോറി ... അമ്മെ ..സോറി '' അവന്റെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നു

''എന്തിന് ? '' സാവിത്രി കുനിഞ്ഞവന്റെ ശിരസ്സിൽ ഒന്ന് കൂടെ ഉമ്മ വെച്ചു

'' ഞാൻ ... ഇന്നലെ പൂസിൽ ... സോറി ..അമ്മെ ഇനിയാവർത്തിക്കില്ല '' അവൻ അമ്മയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കാനാവാതെ വയറിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി

''എന്തിന് ? എന്തിനാടാ മോനെ സോറി .. ''

'' ഞാനിന്നലെ ... അത് .. '' മഹി എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ പരുങ്ങി .

''അതോണ്ടല്ലേ അമ്മ ഒരു ഗ്ലാസ് മാത്രം വെച്ചേ ... എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നാൽ...''

മഹി ബാക്കി പൂർത്തിയാക്കാനാവാതെ വിമ്മിക്കരയാൻ തുടങ്ങി .

''ശ്ശെ .. നിന്റെ കാര്യം . അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല .. എനിക്കിന്ന് കഴിക്കണമെന്ന് തോന്നിയില്ല ..അതാ .. ഇപ്പൊ ഞാൻ കഴിക്കണം ..അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ ? നീയൊഴിക്ക് ..''' സാവിത്രി കുപ്പിയുടെ അടപ്പ് തുറന്നവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു

മഹി കുപ്പി തുറന്ന് അല്പം ഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച് വെള്ളവും മിക്സ് ചെയ്ത് അമ്മയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി

സാവിത്രി ഒന്ന് സിപ് ചെയ്തിട്ട് ഗ്ലാസ് അവന്റെ കയ്യിൽ തിരികെ കൊടുത്തു .

'' പോരെ .. നിനക്ക് സന്തോഷമായില്ലേ ?''

''' ഇല്ല ... ഇത് അമ്മ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടീട്ടാണ് .. എനിക്കറിയാം .. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ എന്റടുത്തിരുന്ന അമ്മ അല്ലിത് '' മഹി സാവിത്രിയമ്മയെ അടിമുടി നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു