Chapter Title : തൃഷ്‌ണ [മന്ദന്‍ രാജാ]

. വാക്കുകളും പരിഭവങ്ങളും പരാതികളുമൊക്കെ ഇഷ്ടക്കൂടുതൽ കൊണ്ടാകും . നിനക്കിനിയും ജീവിതമുണ്ട് . ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം കഴിഞ്ഞു നീ വരുമ്പോൾ അവരുടെ പ്രായം കൂടുകയാണ് എന്നോർക്കണം . കൈവിട്ടതെല്ലാം കൈ തുമ്പത്ത് എത്തിയിട്ട് കൈ വിട്ടു പോകുന്നത് അസഹനീയമാണ് മഹീ .. പരുഷമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഞാനിവളെ ഒരുപാട് മുറിവേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ... അതോടൊപ്പം തന്നെ കാൽക്കൽ വീണു മനസുകൊണ്ട് മാപ്പും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . പക്ഷെ അതുകൊണ്ടെന്ത് കാര്യം ... സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ് ... അത് വെച്ചുതാമസിപ്പിക്കരുത് ''

രജീഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹി മുണ്ട് ഉടുത്തുകൊണ്ടു വാതിൽ തുറന്നു ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി

''ഏട്ടനെവിടെ പോകുവാ ?''

''' ഞാനവരുടെ പിണക്കം മാറ്റാൻ ... ''

മഹിയുടെ പുറകെ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ രജീഷ് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പറഞ്ഞു

''ആ ബെസ്റ്റ് .... ചെല്ല് ... അമ്മേടെ കോലം കണ്ടു ഞെട്ടരുത് എന്നിട്ട് .. ഇവൻ ഏത് നേരോം വേണേൽ വരൂന്നും പറഞ്ഞു തള്ള പകൽ മൊത്തം തുണീം കോണാനുമില്ലാതാ നടക്കുന്നെ ... നിങ്ങള് സ്‌കൂള് വിട്ടു വരാൻ നേരത്താ മാനം മര്യാദക്ക് തുണിയുടുക്കുന്നെ ''

''' ഹഹഹ ... എന്നാപ്പിന്നെ ഞാൻ പോകുന്നില്ല ''

കാവേരി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും രജീഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു

'' തുണീം കോണാനുമില്ലാതെ നടക്കുന്നത് നിന്റെ തള്ള .. ''

അപ്പുറത്തെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ശബ്ദമുയർന്നതും കാവേരിയും രെജീഷും അങ്ങോട്ട് നോക്കി .

മാധവിയുടെ തല മാത്രം പുറത്തേക്ക് കണ്ടു .

'' ഓഹോ ..എന്നാൽ എന്റെ നാത്തൂൻ .. സോറി അമ്മായിയമ്മ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയോന്ന് പറഞ്ഞെ ?''

കാവേരി എളിയിൽ കയ്യും കുത്തി മാധാവിയെ നോക്കി .

മഹേഷും രജീഷും രണ്ടു മുറികളുടെയും വാതിൽക്കൽ നിന്ന് അവരുടെ അടി കണ്ടു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു .

'' ഓ .. പിന്നേയ് .. നിന്നെ ബോധിപ്പിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ ..ഒന്ന് പോടീ ''

മാധവി ചുണ്ടു കോട്ടിക്കൊണ്ടവളെ നോക്കി

'' ഓഹോ ..എന്നാൽ ഒന്ന് കാണണമല്ലോ ... ഡാ ... നിനക്ക് താഴ്ത്തണ്ടേ ?