Chapter Title : തുളസിദളം 5 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

കുഞ്ഞിയെ നോക്കി തള്ളവിരൽ ഉയർത്തി കാണിച്ചു.

എല്ലാവരും അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു

അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് രാജേന്ദ്രനും നളിനിയും ശില്പയും മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നത്,

ശില്പ രുദ്രിനെക്കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു,

നളിനി കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഫ്രൂട്ട്സും മറ്റും അടുത്തുള്ള മേശയിൽ വച്ച് കുഞ്ഞിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു

രാജേന്ദ്രൻ വിശ്വനാഥനുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു, ശില്പ രുദ്രിനോട് അടുത്തിടപഴകാൻ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും പാഴാക്കാതെ അവനെത്തന്നെ ചുറ്റിപറ്റി നിന്നു, ഭൈരവ് ഇതെല്ലാം നോക്കി അവിടുള്ളൊരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു,

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് നളിനി കണ്ണനെ കാണാനായി അവനടുത്തേക്ക് ചെന്നു, കണ്ണൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു

“ഉണ്ണി… ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട് ഇവന്… പിന്നീട് പനിച്ചോ…??”

നളിനി കണ്ണനരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

“ഇല്ല വല്യമ്മേ… ഇപ്പൊ കൊഴപ്പൊല്ല…”

വൃന്ദ പറഞ്ഞു

“ആന്റി ഒറ്റക്കാണോ വന്നത്…??”

കിച്ച മുഖം കൂർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നളിനിയോട് ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു

“അല്ല രാജേട്ടനും ശില്പയുമുണ്ട്…”

“എന്നിട്ടവരെവിടെ…?? അവരെന്താ ഇവനെ കാണാൻ വരാഞ്ഞേ…? അപ്പുറത്തുകിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അതേ ബന്ധം തന്നല്ലേ നിങ്ങൾക്ക് ഇവനും…??”

കിച്ച ഉറക്കെ ചോദിച്ചു

അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് വൃന്ദ അന്തംവിട്ട് നോക്കിനിന്നു, പിന്നീടവൾ കിച്ചയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു, കിച്ചയുടെ സ്വരത്തിൽ ദേഷ്യം കലരുന്നുണ്ടായിരുന്നു

“ആന്റിയോട് എനിക്കൊരു ദേഷ്യവുമില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് ബാക്കിയുള്ളവരോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കണം…”

അതും പറഞ്ഞ് കിച്ച റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി, പിറകെ അവളെ തടയാനെന്നവണ്ണം വൃന്ദയും

കിച്ച നേരേ ചെന്നത് കുഞ്ഞിയുടെ മുറിയിലേക്കായിരുന്നു, അവളെക്കണ്ടതും എല്ലാവരും ചോദ്യഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി

“എന്താ മോളേ…??”

മാധവൻ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അപ്പോഴേക്കും വൃന്ദയും അവിടേക്കോടിപ്പിടിച്ചെത്തി

“ഒന്നൂല്ലങ്കിളെ…