Chapter Title : തുളസിദളം 5 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

ചാരി നിൽക്കുന്നു

“ആഹ്… എത്തിയോ…?”

വിശ്വനാഥൻ പുഞ്ചിരിയോടെ വൃന്ദയോട് ചോദിച്ചു

അവൾ ബഹുമാനത്തോടെ കിച്ചക്കരികിലേക്ക് മാറി നിന്നു

“ഞങ്ങൾ മോളെവിടെയെന്ന് കണ്ണനോട് ചോദിക്കുകയായിരുന്നു…”

കണ്ണനെ തലോടിക്കൊണ്ട് മാധവൻ പറഞ്ഞു

“എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത വലിയ കാര്യമാണ് കണ്ണൻ ചെയ്തത്… കണ്ണൻ ഇല്ലാതിരുന്നേൽ ഞങ്ങടെ കുഞ്ഞി…”

മാധവൻ കണ്ണ് നിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“പോടോ… ഇവൻ എന്റെ അനന്തിരവൻ അല്ലേ… അപ്പൊ മിടുക്കാനല്ലാത്തിരിക്കോ…? അല്ലേ കണ്ണാ…”

വിശ്വൻ ചോദിച്ചു

കണ്ണൻ അതിനു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു

കുറച്ചു നേരം കൂടി അവരവിടെയിരുന്നു പിന്നീട് കുഞ്ഞിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി

കുഞ്ഞിയുടെ മുറിയിൽ എല്ലാവരും ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

“എന്ത് നല്ല കുട്ടിയാ ഉണ്ണിമോള്…”

സീതാലക്ഷ്മി ആത്മഗതം പറഞ്ഞു

“അതെന്താ…??”

ഭൈരവ് മൊബൈലിൽ തോണ്ടിയിരിക്കുന്ന രുദ്രിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

“അവളുടെ കണ്ണനോടുള്ള കെയറിങ്ങും സ്നേഹവും ഒക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചോ… ഇന്നലെത്തന്നെ ആ കുട്ടി ഒരുപോള കണ്ണടക്കാതെയാ കണ്ണന് കൂട്ടിരുന്നേ… മാത്രോല്ല എന്ത് അടക്കോം ഒതുക്കോം… കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുമൊണ്ട്… ശിൽപയുടെ എൻഗേജ്മെന്റിന് അവിടുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാരും അവളെത്തന്നെയാ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നേ… രണ്ട് മൂന്നുപേര് നാത്തൂനോട് അവളെപ്പറ്റി തിരക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു, വിവാഹലോചനക്കാകും…”

സീതലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു

അതുകേട്ട് രുദ്ര് ചെറുതായോന്ന് ഞെട്ടി

അത് കണ്ട് ഭൈരവ് ആക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു

സംസാരം പോരോഗമിക്കവേ കുഞ്ഞി രുദ്രിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു

“എന്താ കുഞ്ഞി…??”

രുദ്ര് വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു

“ഏട്ടാ എനിക്കൊരു പടം വരച്ചുതരാവോ…??”

“ഏട്ടന്റെ കുഞ്ഞിക്ക് എത്ര പടം വേണേലും ഏട്ടൻ വരച്ചു തരാലോ… എന്താ വരക്കേണ്ടത്…??!”

അതിന് മറുപടിയായി കയ്യാട്ടി അവനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു പിന്നീട് ചെവിയിലെന്തോ പറഞ്ഞു, രുദ്ര് മുഖമുയർത്തി പുഞ്ചിരിയോടെ