Chapter Title : തുളസിദളം 5 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

മോൻ പേടിച്ചോ…?? ഡോക്ടർ വന്നോ…??”

അങ്ങനെ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങള് അവനോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലുമെല്ലാം കൈവച്ചു നോക്കി പിന്നീട് അവനെ അവളോട് ചേർത്ത് തലോടി,

അവനോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹവും കരുതലും അവളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽനിന്നും മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു

കണ്ണൻ അവശതയോടെ അവളോട് ചേർന്നിരുന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു

“എനിക്കൊന്നൂല്ല കിച്ചേച്ചി… ഇന്നലെ പനിയായിരുന്നു ഇപ്പൊ മാറി…”

അവൻ പറഞ്ഞു

“ഇതൊക്കെ ആരാ…? “

രുദ്രിനേം ഭൈരവിനെയും നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു

“ഇത്… അമ്മാവന്റെ മക്കളാ…”

വൃന്ദ പരിചയപ്പെടുത്തി

“ഹെലോ…”

അവർ വിഷ് ചെയ്തു

“ഇവിടുത്തെ ചെകുത്താന്മാരുടെ ഉപദ്രവം പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ അങ്ങ് വെളീന്ന് ആളിനെയിറക്കിയത്…??”

അവൾ പുച്ഛത്തോടെ ചോദിച്ചു

“കിച്ചേ നീയെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്…??”

വൃന്ദ അവളുടെ വായ പൊത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

“ദേ… അവിടുള്ളോര് കാണിക്കുംപോലെ ഇവരോട് വല്ലോം കാണിച്ചാ, കൃഷ്ണ ആരാണെന്ന് നിങ്ങളറിയും… ഇത്രേംനാളും ഞാൻ ഒന്നുമിണ്ടിയില്ല ഇവരെയൊർത്ത്… ഇനിപറ്റില്ല…”

കിച്ച വൃന്ദയുടെ കൈ പിടിച്ചുമാറ്റി അവൾ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു

“ചുമ്മാതിരിക്കടി… ഇവരാണ് ഇന്നലെ കണ്ണനെ ഇവിടേക്കൊണ്ടൊന്നത്…”

അതുകേട്ട് അവളൊന്നടങ്ങി, പിന്നേ ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു

“അപ്പൊ… ഇവരല്ലേ നിന്നെ അന്ന് വേണ്ടാത്തത് പറഞ്ഞത്…??”

അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു

വൃന്ദ അല്ലെന്ന് തലയാട്ടി

കിച്ച പിന്നീട് കഷ്ടപ്പെട്ട് മുഖമുയർത്തി

“സോറി… ഞാനോർത്തു… (രുദ്രിനെ നോക്കി) ഈ ചേട്ടൻ ഞാൻ വന്നപ്പോമുതൽ ഇവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു അതോണ്ടാ… ഞാൻ…”

അവൾ പതിയെ വിക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

കണ്ണൻ വാപൊത്തിച്ചിരിച്ചു

കിച്ച അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി

അതുകണ്ട് ഭൈരവ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു

രുദ്ര് ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു

“ഇവൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ നോക്കുന്നെന്ന് ആദ്യമായി