Chapter Title : തുളസിദളം 6 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]
അല്ലാതെ ഇതൊന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല…”
മാധവൻ പറഞ്ഞു
“ഇതെല്ലാം ഒരു നിയോഗം പോലെ തോന്നുന്നു… കറക്ട് സമയത്ത് നിങ്ങളെത്തിയില്ലേ… ഉണ്ണിയ്ക്ക് പ്രായപൂർത്തിയാൽ അയാൾ അവളെ അപായപ്പെടുത്താൻ വരെ ശ്രമിക്കും… അതുകൊണ്ട് അവളുടെ മേലെ ഒരു കണ്ണ് വേണം…”
ശ്രീകുമാർ ഒരു അപേക്ഷപോലെ പറഞ്ഞു അവർ രണ്ടുപേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ആ മുഖങ്ങളിൽ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു
••❀••
വൃന്ദ കിച്ചയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ കട്ടിലിൽ ഒളിമ്പിക്സിനു ഓടാൻ പോകുന്ന പോസിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു അവൾ
ആ പോസ് കണ്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറിയ കണ്ണനും കുഞ്ഞിയും ചിരിച്ചുപോയി
വൃന്ദ അവളെ കുലുക്കി വിളിച്ചു,
“ഒരു പത്തുമിനിറ്റമ്മേ…”
അവൾ ഉറക്കപ്പിച്ചിൽ ചിണുങ്ങി
“അച്ചോടാ… അമ്മേടെ കുട്ടി ചാച്ചുവാണോ…?”
വൃന്ദ കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു
വൃന്ദയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും കിച്ച ചാടിയെണീറ്റു
“നീയോ…? നീയെങ്ങനെ…?”
കിച്ച അന്തംവിട്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു
“അതൊക്കെപ്പറയാം… നീപോയി റെഡിയായി വാ…”
വൃന്ദ അവളോട് പറഞ്ഞു
“എന്തിന്…? എവിടെപ്പോവാൻ…?”
കിച്ച അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു
“അതൊക്കെയുണ്ട്… നീപോയി പല്ലുതേച്ച് കുളിച്ച് വാ… വായ നാറീട്ട് വയ്യ…”
“കുളിക്കാനോ… എനിക്ക് വയ്യ… നാളെ കുളിക്കാം…”
കിച്ച മടിപിടിച്ചു തല മാന്തി
“ചീ… വൃത്തികെട്ട ജന്തു… പോയി കുളിച്ചിട്ടുവാടി അസത്തെ…”
വൃന്ദ അവളെ തള്ളി കുളിമുറിയിലേക്കയച്ചു,
••❀••
ഉമ്മറത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു രുദ്രും ഭൈരവും
രുദ്ര് ഫോണിൽ തോണ്ടിയിരുന്നു,
ഭൈരവ് അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയിരുന്നു, എപ്പോഴോ രുദ്ര് മുഖമുയത്തിയപ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ നെറ്റി ചുളിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൈരവിനെ കണ്ടു
രുദ്ര് പുരികമുയർത്തി എന്താ എന്ന് ചോദിച്ചു,
“എന്താ നിൻറുദ്ദേശം…?”
ഭൈരവ് ചോദിച്ചു
“എന്തുദ്ദേശം…?”
“അതല്ലേ
💬 Comments
View all comments