Chapter Title : തുളസിദളം [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

വൃന്ദ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു

“ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം, മര്യാദിക്കാണേ വല്ലോം കുടിച്ചോണ്ട് ഇവിടൊരു മൂലേ കെടക്കാം, അല്ലേ രണ്ടിനേം തല്ലിക്കൊന്ന് ഞാൻ കെട്ടിത്തൂക്കും എന്നോടാരും ചോദിക്കില്ല…”

രാജേന്ദ്രൻ അലറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, വൃന്ദ അതുകേട്ട് ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി ഭിത്തിയിൽ ചാരി.

“ആഹാരം കഴിക്കുന്നടുത്ത് നിന്ന് മോങ്ങാതെ കേറി പോടീ അകത്ത്…”

ശില്പ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു…

വൃന്ദ ഓടി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

അവൾ അടുക്കളയിൽ ചെല്ലുമ്പോ കണ്ണൻ അവിടേക്ക് വന്നു

“എന്താ ഉണ്ണിയേച്ചി കരയുന്നേ…?”

അവൾ കണ്ണനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു

“ഉണ്ണിയേച്ചീടെ കണ്ണീ പൊടി പോയതാ…”

കണ്ണൻ വിഷമത്തോടെ അവളെ നോക്കി

“എന്റെ ഉണ്ണിയേച്ചി വിഷമിക്കണ്ട ഞാൻ വലുതാവട്ടെ നമുക്ക് ഇവിടന്ന് എങ്ങോട്ടേലും പോകാം…”

വൃന്ദ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു

••❀••

രാജേന്ദ്രൻ ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നവഴി വക്കീലഫീസിൽ കയറി വക്കീലിന്റെ റൂമിന് മുന്നിലായി പേരെഴുതിയ ബോർഡ്‌ വായിച്ചു

‘Adv. ഗോപൻ MA LLM’

ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി, എന്തോ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വക്കീൽ തലയുയർയത്തി നോക്കി

“വരണം രാജേന്ദ്രൻ…തന്നെ കിട്ടാൻ എത്ര അമ്പലത്തിൽ വഴിപാട് കഴിച്ചെന്നറിയോ…”

“ഞാനിന്നലെ വളരെ താമസിച്ചാണ് വന്നത് മൊബൈൽ സൈലന്റ് ആയിരുന്നു”

രാജേന്ദ്രൻ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“അത് പോട്ടെ… താനാ പണം കൊണ്ട് കൊടുത്തോ…”

“ഉവ്വ്… മുപ്പത് ലക്ഷമാ കൊണ്ട് കൊടുത്തത്”

“വേറാര്ക്കുമല്ലല്ലോ തനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ…? “

രാജേന്ദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

“ഇതൊന്നുമായില്ല, താൻ ഫിനാൻസ് എടുത്ത കമ്പനിക്കാർ നോട്ടീസ് അയച്ചിട്ടുണ്ട്… ഒന്നും രണ്ടുമല്ല കോടികളാ തിരിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത്…”

“മ്, ഞാനറിഞ്ഞു.”

രാജേന്ദ്രൻ