Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 2 [ശ്രീരാജ്]

നൗഫലിന്റെ സഹായ ഹസ്തത്തിന് ഒപ്പംഉണ്ടായിരുന്ന മുഖ ഭാവവും, കുറ്റി താടിയിലുള്ള ചൊറിച്ചിലും കണ്ടപ്പോൾ മഞ്ജിമക്ക് മനസ്സിലായി നൗഫലിന് പകരം എന്താ വേണ്ടത് എന്ന്. മഞ്ജിമ പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു രണ്ട് സ്റ്റെപ് പുറകോട്ടു വച്ചു. നൗഫൽ ചിരിച്ചോണ്ടാണ് പറഞ്ഞത് : കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഏതോ കൂട്ടുകാരനെ കൂട്ടി ഇവിടെ എന്റെ ഓഫീസിൽ വച്ചു എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു എന്ന്. മഞ്ജിമ ആകെ പേടിച്ചരണ്ട് ആണ് നിൽപ്. താഴെ വീണു പോകും എന്നുള്ള അവസ്ഥ. ആകെ ഒരു മരവിപ്പ്. നൗഫൽ : മഞ്ജിമ പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പോകുന്നില്ല. അത്ര ചീപ്പ്‌ അല്ല ഞാൻ. പക്ഷെ ഉള്ളത് ഓപ്പൺ ആയി പറയാം, രണ്ട് ഓപ്ഷൻ ആണ് ഉള്ളത് മഞ്ജിമക്ക്, ഒന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് താൻ കേട്ടിട്ടില്ല. അതിന്റെ ഒപ്പം, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാം, നാളെ മുതൽ ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട. രണ്ടാമത്തേത് മഞ്ജിമക്ക് അറിയാം. അത് ഒരുപാട് ഗുണം ചെയ്യും മഞ്ജിമക്ക്. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എനിക്കറിയണതല്ലേ.

മഞ്ജിമ രണ്ടാമത് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാതെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പിന്നിൽ നിന്ന് നൗഫൽ പറഞ്ഞു : ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നടന്നത് വല്ലവരും അറിഞ്ഞാൽ, അവരോട് ഫ്രണ്ടുമായി ഉള്ളതും കൂടെ പറയേണ്ടി വരും. കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ മഞ്ജിമ ബാഗും എടുത്തു നടന്നു. കരച്ചിൽ ആരും കാണാതിരിക്കാൻ തല കുനിച്ചു തലയിൽ കൂടെ ഷാൾ ഇട്ട് ആണ് നടന്നത്. വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറിയപ്പോൾ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു : എന്താ നേരത്തെ എന്ന്?. വയ്യ എന്നുള്ള മറുപടി കൊടുക്കാനെ മഞ്ജിമക്ക് പറ്റിയുള്ളൂ. നൗഫൽ അവസാനം പറഞ്ഞത് ഇപ്പോളും കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റൂം ലോക്ക് ചെയ്ത ശേഷം, കിടക്കയിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു ഒരുപാട് കരഞ്ഞു മഞ്ജിമ.ഒപ്പം സുനിലിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യവും. സ്വയം ഒരുപാട് പഴിച്ചു. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ഒരെത്തും പിടിയുമില്ല. വൈകുന്നേരം അപ്സരയെ സ്കൂളിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വരും നേരം മഞ്ജിമ കണ്ടു, ലീവ് എടുത്ത സുനിൽ കടയിൽ ഇരിക്കുന്നത്. മഞ്ജിമ സുനിലിനെയും, സുനിൽ മഞ്ജിമയെയും കണ്ടു. സുനിൽ