Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 2 [ശ്രീരാജ്]

കൂട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വന്ന സുനിൽ ആദ്യമേ ചോദിച്ചത്, ചിരിച്ചു കൊണ്ടു, ഇന്ന് വന്നില്ലേ എന്നാണ്.... മഞ്ജിമയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണ് നീർ ഇറ്റ് ഇറ്റായി വീഴാൻ തുടങ്ങി. മഞ്ജിമ : സുനിലേട്ടാ അത്..... സുനിൽ വേഗം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി പറഞ്ഞു : വേഗം കണ്ണ് തുടക്ക് മഞ്ചൂ,, വെറുതെ ആരെങ്കിലും കാണും... മഞ്ജിമ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ടെ ഇരുന്നു.. സുനിൽ ഈ വട്ടം തൊഴുന്ന ആക്ഷൻ ഇട്ടു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു : നീ പോയി മുഖം കഴുകി വാ, ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ പോകുന്നില്ല. സുനിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ മഞ്ജിമ മുഖം കഴുകി വന്നു,, ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല എന്നുള്ള വാക്കുകൾ ഇത്തിരി ആശ്വാസം പകർന്നു എങ്കിലും സുനിലിനെ എങ്ങിനെ ഇനി ഫേസ് ചെയ്യും, സുനിൽ എങ്ങിനെ അറിഞ്ഞു എന്നൊക്കെ ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. അന്ന് ബാക്കി ഉള്ള സമയം കടയിൽ സുനിലിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ച്, യന്ത്രികമായി പണികൾ ചെയ്തു മഞ്ജിമ. വീട്ടിലെ പണികളും യന്ത്രികമായി ചെയ്തു തീർത്ത്, രാത്രി അഭിയോട് ബാക്കി ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ കൂടെ പറഞ്ഞു. മഞ്ജിമയെ പോലെ, എല്ലാം കേട്ട അഭിക്കും അപ്പോളാണ് കുറച്ച് ആശ്വാസം ആയതു. പക്ഷെ ചോദ്യം ഒന്നുണ്ടായിരുന്നു " സുനിൽ എങ്ങിനെ അറിഞ്ഞു ".. പിറ്റേന്ന് കടയിൽ പോകാൻ മടിയുണ്ടായിട്ട് കൂടി, വേറെ നിവൃത്തി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടു മാത്രം കടയിൽ എത്തി മഞ്ജിമ. ഈ കടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്തോളം കാലം സുനിലിനെ ഫേസ് ചെയ്തേ പറ്റൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു, ഉള്ളിലെ ചളിപ്പ് ഒളിച്ചു വച്ച്,,ചിരിച്ച് തന്നെ ആണ് മഞ്ജിമ സുനിലിനോട് സംസാരിച്ചതും ഇടപെട്ടതും. പക്ഷെ രാവിലെ മുതൽ മഞ്ജിമ കണ്ടത് ഇന്നലെ വരെ കണ്ട സുനിലിനെ ആയിരുന്നില്ല. ആവശ്യത്തിന് മാത്രം സംസാരിച്ചിരുന്ന സുനിൽ അല്ല തന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ളത്. ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്നു, തന്നോട് കൂടുതൽ അടുത്തിടപെഴുകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ. കമ്പ്യൂട്ടറിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ പിന്നിൽ വന്നു തന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ.