Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 2 [ശ്രീരാജ്]

ആയിട്ടുള്ളത് എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ്, അതെ രാവിലെ അപ്സരയെ സ്കൂളിൽ കൊണ്ട് വിടുമ്പോൾ ബാഗും ഫോണും എടുക്കാറില്ല. ബാക്കി സമയം എങ്ങിനെ ഒക്കെയോ തള്ളി നീക്കി, മോളെയും കൂട്ടി വീട്ടിൽ എത്തി മഞ്ജിമ അമ്മയോട് തീരെ വയ്യ എന്ന് പറഞ്ഞു റൂമിലേക്കാണ് പോയത്. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ആലോചിച്ചു ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ജോലിക്ക് പോണ്ട എന്ന് വച്ചോണ്ട് കാര്യങ്ങൾ തീരാൻ പോണില്ല. സുനിൽ ഫോണിൽ അഭിയുമായുള്ള റിലേഷൻ മാത്രം അല്ല, അതിൽ കൂടുതൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ അത് എങ്ങാനും സുനിലിന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടെങ്കിലോ..... ജീവിതം തുലഞ്ഞത് തന്നെ. അഭിയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു എന്തായി കാര്യങ്ങൾ എന്ന് ചോദിച്ചു... മഞ്ജിമ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു. കാര്യങ്ങൾ കേട്ട അഭി മഞ്ജിമയോട് ഒരുപാട് ചൂടായി, ഫോൺ കടയിൽ വച്ച് പോയതിനും, ഫോണിന്റെ ലോക്ക് സുനിൽ അറിഞ്ഞതിനും, ചാറ്റ് ഹിസ്റ്ററി ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാത്തതിനും ഒക്കെ ആയി. ഇനി എന്താ അഭി ചെയ്യുക, പേടി ആവുന്നെടാ,,... മഞ്ജിമ ദയനീയമായി അഭിയോട് ചോദിച്ചു. മറുപുറത്തു, അഭിയും ആകെ പേടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാരണം മഞ്ജിമ ഒറ്റക്കല്ല നാറുക, താൻ കൂടെ ആണ് എന്ന് നന്നായി അറിയാം അഭിക്ക്. അഭി കുറെ ആലോചിച്ച ശേഷം മഞ്ജിമയോട് പറഞ്ഞു : നീ തത്കാലം അയാൾ പറയുന്നതോ ചെയ്യുന്നതോ കാര്യമാക്കണ്ട, സോപ്പിട്ട് നിർത്ത്. അഭി പറഞ്ഞത് കേട്ട് മഞ്ജിമക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും എല്ലാം കൂടെ വന്നു.. മഞ്ജിമ : ഞാൻ അവനു കിടന്നു കൊടുക്കണം എന്നാണോ നീ പറയണത്, നീ എന്നെ അങ്ങിനെ ആണോ കണ്ടിട്ടുള്ളത്.. ആണോടാ... അഭി : അതല്ല മഞ്ജു, അറിയേണ്ടത് ആ മൈരൻ അവന്റെ ഫോണിലേക്കു വല്ലതും കോപ്പി ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയണം. അതറിയാൻ ഇതേ വഴി ഉള്ളൂ... മഞ്ജിമ : അങ്ങിനെ എനിക്ക് അതറിയണ്ട, അങ്ങിനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ ഈ മഞ്ജിമക്ക് പറ്റില്ല.. മഞ്ജിമയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു, മുഖം വീർത്തു, ദേഷ്യം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അഭി : മഞ്ജു, നീ കിടന്നു കൊടുക്കാൻ അല്ല