Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 7 [ശ്രീരാജ്] [Climax]

നിന്റെ അമ്മായിഅമ്മയെ......

ബാക്കി കണ്ണും മുഖവും കൊണ്ടായിരുന്നു ഫാത്തിമ കാണിച്ചത്.

ഫാത്തിമ വെറുതെ തന്നോട് ഒന്നും പറയില്ല എന്ന് പൂർണ വിശ്വാസം ഉണ്ട് മഞ്ജിമക്ക് . പക്ഷെ ഇത്‌....മഞ്ജിമ വാ പൊളിച്ചു വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ.

ഫാത്തിമ : ജലജ ആള് കൊള്ളാലോ. ഇത്രയ്ക്കു ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഞാൻ.

മഞ്ജിമക്ക് ആകാംക്ഷ അടക്കി പിടിച്ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തിരിഞ്ഞു നിന്ന് സ്റ്റേജിനു മുന്നിലായി ഇരിക്കുന്നവരെ ഓരോന്നായി നോക്കാൻ തുടങ്ങി..

ഫാത്തിമ മഞ്ജിമയെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിർത്തി പറഞ്ഞു : അങ്ങിനെ നോക്കിയാൽ ഒന്നും പിടുത്തം കിട്ടില്ല. നിന്റെ കഴിവ് പോരാ അവരെ നോക്കി കണ്ട് പിടിക്കാൻ.

ഫാത്തിമ മഞ്ജിമയുടെ മുഖത്ത് ഉള്ള മിനുക്ക് പണികൾ തുടർന്നു.

മഞ്ജിമ ഇടക്കിടക്ക് തന്റെ മുഖം തിരിച്ചു ജലജ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കും, ആരോടൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ നോക്കി.

ഫാത്തിമ : ഒന്ന് ഒതുങ്ങി നിക്ക് മഞ്ജു.

മഞ്ജിമ : എങ്ങിനെ ഒതുങ്ങി ഇരിക്കും, അങ്ങിനെ ഒരു ബോംബ് അല്ലെ ഇത്ത ഇട്ടതു എന്റെ മനസ്സിൽ.

ഫാത്തിമ : ജലജ എന്തെങ്കിലും ആയിക്കോട്ടെ, അതിൽ നിനക്കെന്താ.

മഞ്ജിമ : അമ്മായി അമ്മ എന്നാൽ അമ്മ എന്നല്ലേ..

ഫാത്തിമ : നിനക്ക് കാണിച്ചു തരാം. രണ്ടാളെ ഇപ്പോൾ തന്നെ. കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിക്കരുത്. എനിക്കറിയില്ല.

മഞ്ജിമ : മ്മ്.

ഫാത്തിമ : തിരിഞ്ഞു നോക്ക്, ഒരാളുമായി സംസാരിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട് ജലജ.

മഞ്ജിമ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കുറച്ചു മാറി ജലജ ഒരാളോട് ഫാത്തിമ പറഞ്ഞപോലെ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വെള്ളയും വെള്ളയും ഇട്ട് ഇരു നിറത്തിൽ, രാഷ്ട്രീയക്കാരനെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന, മുപ്പത്തഞ്ചു നാലപ്പത് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആൾ. അയാളുടെ മുന്നിൽ വളരെ കൂൾ ആയി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്ന തന്റെ അമ്മായിഅമ്മ.

മഞ്ജിമയുടെ ചെവിയിൽ ഫാത്തിമ പതിയെ പറഞ്ഞു : അയാളെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്ക്. അടങ്ങി ഒതുങ്ങി കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ നിൽക്കുന്നത്. ഉറപ്പാണ്, അയാൾ ജലജയുടെ പോക്കറ്റിൽ ആണ്, ഉറപ്പ്.

ഫാത്തിമ ചെവിയിൽ തന്നെ : വേറെ ഒരാളെ കാണണോ, തേർഡ് റോ ഫസ്റ്റ്. അയാളെ നോക്ക് കണ്ണുകൾ എങ്ങോട്ടാ