Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും [ശ്രീരാജ്]

ദൈവം വടി കൊടുക്കില്ല എന്നുള്ള പഴഞ്ചൊല്ല് ശരി വക്കുന്നത് ആണ് അഭിയുടെ അവസ്ഥ.
ആദ്യമായി ആണ് അഭി ഇങ്ങനെ ഒരു ചൂണ്ട ഇട്ടു നോക്കുന്നത്. അത് മഞ്ജിമയുടെ അവസ്ഥ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ്. മഞ്ജിമക്ക് വേറെ സംസാരിക്കാനോ സങ്കടം പറയാനോ ഇല്ല താൻ അല്ലതെ എന്ന് അഭിക്കറിയാം.
ചീത്തയോ, ദേഷ്യപ്പെടലൊ ഒന്നും മഞ്ജിമയിൽ നിന്ന് വന്നില്ല എന്ന് മാത്രം അല്ല, മഞ്ജിമ താൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ വീണ്ടും പറയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമം നടത്തിയതോടെ കൂടുതൽ കോൺഫിഡൻസ് വന്നു അഭിക്ക്. എന്നാലും അതിരു വിടാതിരിക്കാനും അഭി ശ്രമിച്ചു.
തിരികെ ചാറ്റിലേക്കു വരുമ്പോൾ...........

മഞ്ജിമയുടെ റിപ്ലേ ലേറ്റ് ആവുന്നത് കൊണ്ട് അഭി മെസ്സേജ് ചെയ്തു : നീയായി പറയിപ്പിച്ചതാണ്. ദേഷ്യം ആണോടീ..
മഞ്ജു : എയ്, ഒരു ദേഷ്യോം ഇല്ലടാ..
അഭി : അത് ചുമ്മാ,,, എന്നിട്ടാണോ മിണ്ടാത്തത്.
മഞ്ജു : എടാ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ കളി ആക്കരുത്.
അഭി : നീ പറഞ്ഞോടി..
മഞ്ജു : പണ്ട് നമ്മൾ, കുട്ടികാലത്തു ഭാര്യേം ഭർത്താവും ആയി കളിച്ചതു ഓർമ ഉണ്ടോ.
അഭി : ഉണ്ടല്ലോ, ആദ്യ രാത്രി വരെ കളിച്ചിട്ടില്ലേ..
മഞ്ജു : ഛെ,, അതൊക്കെ ഓർമ ഉണ്ടോ.
അഭി : സോറി,, ഓർക്കുന്നില്ല. മറന്നു.
മഞ്ജു : അവന്റെ ഒരു സോറി. ഒന്ന് നിർത്തടാ. കുറെ ആയില്ലേ ഇത്. നിനക്ക് എന്തും എന്നോട് പറയാം. ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.
അഭി : ഹാ, ഇനി പറയില്ല. നീ പറ..
മഞ്ജു : നീ പറഞ്ഞില്ലേ, എന്നെ കെട്ടിയേനെ എന്ന്. ഞാൻ എത്ര സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ട് അറിയുമോ.
അഭി : എന്തു?..
മഞ്ജു : നമ്മൾ തമ്മിൽ കെട്ടുന്നത്.
അഭി : ഹാ...
മഞ്ജു : നീ അങ്ങിനെ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?..
അഭി : സ്വപ്നം കാണുന്ന പതിവില്ല. പക്ഷെ അന്ന് അമ്പലത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തോന്നി. ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ. നിന്നെ പ്രേമിക്കാർന്നു എന്ന്.
മഞ്ജു : ഓ, ഒന്ന് പോടാ. അത്രയ്ക്ക് ഒന്നും ഇല്ല ഞാൻ.
അഭി