Chapter Title : ടോക്സിക് [സാത്യകി]

കഴിഞ്ഞു ഞാനും സുനിയും ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ വന്നിരുന്നു..

എനിക്ക് അപ്പോളും ഞെട്ടൽ വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല.. ഞാൻ കണ്ട കാഴ്‌ചയുടെ ഭീകരത എന്റെ ഉറക്കം നഷ്‍ടപ്പെടുത്തി.. ഇനി അതിന് പിന്നാലെ എന്തെങ്കിലും വള്ളി വരുമോ എന്നൊരു ഭയം എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഞാൻ ആണല്ലോ അവിടുത്തെ ഏക സാക്ഷി. സ്‌ഥലത്തു നിന്നും മാറി എങ്കിലും ഞാൻ അവിടെ വന്നിരുന്നു എന്ന് പോലീസ് മനസ്സിലാക്കുമോ...?

അതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോ തന്നെ ലോഡ്ജിനു താഴെ ഒരു ജീപ്പ് വന്നു നിന്നു. എന്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല. അത് ഞങ്ങളെ ആനയിച്ചു കൊണ്ട് പോകാനുള്ള വാഹനം ആയിരുന്നു.. അധികം ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. നേരെ വന്നു പേര് ചോദിച്ചു, കയറ്റി കൊണ്ട് പോയി.. ഫോൺ വാങ്ങി വച്ചത് കൊണ്ട് എനിക്കും സുനിക്കും ആരെയും വിളിച്ചു ഒന്ന് പറയാനും സാധിച്ചില്ല..

ആദ്യം കുറേ സാറുമ്മാർ വന്നു എവിടെയും തൊടാത്ത രീതിയിൽ എന്നോട് കുറേ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ഇവർ ഒന്നും പെരിയവരെ കുറിച്ചോ കൊലപാതകത്തെ കുറിച്ചോ ചോദിക്കുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അതൊന്നും പറയാനും പോയില്ല. സുനി എങ്ങാനും ഇനി വാ തുറക്കുമോ എന്നാണ് എന്റെ പേടി. ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും രണ്ടായി ആണ് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്..

ഒരു 11.30 വരെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോയി. അപ്പോളാണ് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് പേർക്കും അവിടെ നിന്ന് ഓരോ ചായ തരുന്നത്. സുനിയെ കുറേ നേരം കൂടി കാണുന്നതും അപ്പോളാണ്.. സ്റ്റേഷനിൽ വച്ച് ആയതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പെട്ടന്ന് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു സാർ വന്നു ഇരുന്നു. ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ചായ കുടി നിർത്തി എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു

'വേണ്ട.. വേണ്ട.. എണീക്കണ്ടേ.. ചായ കുടിക്കെടാ..'

ആ സാർ പറഞ്ഞു..

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒന്ന് പാളി നോക്കിയിട്ട് ചായ കുടി തുടർന്നു

'കഴിക്കാൻ എന്തേലും..?

സാർ കണ്ണാടി ഊരി മേശപ്പുറത്തു വച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു. നല്ല ഗംഭീര്യം ഉള്ള ശബ്ദം. ഈ സാറിന് സിനിമയിൽ ട്രൈ ചെയ്തൂടെ. ഞാൻ