Chapter Title : ട്രെയിനിലെ അങ്കിളിനൊപ്പം ഒരു കളി [Honay]

എന്നാൽ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ആരും ഉണ്ടാകാറില്ല. ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മാത്രമേ ആദ്യം മുതലേ അതിലുണ്ടാകുകയുള്ളു.

“അതെന്താ നാളെ അതിൽ കയറുന്നതു? എന്തോ ഉണ്ടല്ലോ മനസ്സിൽ?”

“ഒന്നുമില്ല അനുമോളെ (എന്നെ വീട്ടിൽ വിളിക്കുന്ന പേരാണ് അനു എന്ന്).”

“എന്തോ ഉണ്ട്, എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.”

“നിനക്ക് മനസിലായെങ്കിൽ എനിക്ക് അത്രയും സന്തോഷമായെടി മോളെ.”

“അതെ വേണ്ടാത്തതൊന്നും വിചാരിച്ചു വരേണ്ടട്ടോ.”

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ അനുമോളേ. നീ എന്തായാലും നാളെ വാ.”

“ശരി വരാം. വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണോ?”

“വേറേ വേണം നീ ചെയ്യുമോ?”

“എന്നതാണാവോ?”

“അനുമോളെ, കുറ്റിക്കാടണോ അതോ വലിയ കാടാണോ?”

“അയ്യേ. പോക്കോട്ടോ. ഞാൻ കാടൊന്നും വളർത്താറില്ല.”

“ആണോ, എന്നാൽ കുഴപ്പമില്ല.”

“അതിനെന്താ?”

“അല്ല, കാടാണെൽ പിന്നെ തപ്പി എടുക്കാൻ പാടാണല്ലോ, അതാ.”

“ഈ അങ്കിളിനു എന്ന പറ്റിയേ ഇന്ന്?”

“ഒന്നും പറ്റിയില്ല അനുമോളെ.”

“ശരി, എന്നാൽ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു. നാളെ കാണാം.”

“അനുമോളെ..”

“എന്താ അങ്കിളേ?”

“ഡീ, പോയി ആ നനവു കഴുകിട്ടു വന്നു കിടക്കാൻ നോക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ അങ്ങനെ ഇരിക്കും നനഞ്ഞു.”

എനിക്കതു കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടന്ന് അതിശയം തോന്നി. കാരണം എൻ്റെ അവിടെ നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയായിരുന്നു നേരത്തെ തന്നെ.

“അയ്യേ, പോ അങ്കിളേ.”

“നീ അതിനെന്താ നാണിക്കുന്നത്?”

“ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം എങ്കിൽ.”

ഞാൻ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി മുള്ളിയിട്ടു അവിടമൊക്കെ കഴുകി. നനഞ്ഞതിൻ്റെ വഴുവഴുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“അങ്കിൾ, നാളെ കാണാം.ഗുഡ് നൈറ്റ്.”

“കഴുകിയോ മോളെ? ശരി, നാളെ കാണാം. മറക്കല്ലേ.”

“കഴുകി എൻ്റെ പൊന്നോ. മം മം, മറക്കില്ല. എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ.”

“അനുമോളെ..