Chapter Title : ട്രെയിനിലെ അങ്കിളിനൊപ്പം ഒരു കളി [Honay]

പുള്ളി പേടിക്കേണ്ടന്നു പറഞ്ഞു കട്ട് ചെയ്തു.

ഞാൻ 4.20 ആയപ്പോൾ ജോലിയൊക്കെ തീർത്തു ഫ്രീ ആയി. 5 ആകുമ്പോൾ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാം. വൈകുന്നേരത്തെ കാര്യമോർത്തു എനിക്ക് കൊതിയും പേടിയുമൊക്കെ ആകാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അങ്കിളിനു മെസേജ് അയച്ചു.

“അങ്കിളേ എനിക്കെന്തോ പേടി പോലെ.”

“അനു, നീ പേടിക്കാതെ. ഒന്നും പേടിക്കണ്ട. നോർമൽ ദിവസംപോലെ കണ്ടാൽ മതി.”

“നോർമൽ ദിവസം പോലെ അല്ലല്ലോ ഇന്നെന്നോട് അങ്കിൾ പറയണേ അതുകൊണ്ടാ.”

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ മുത്തേ. അങ്കിൾ മോളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ.”

“അങ്കിളിങ്ങനെ ആണോ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ വേണ്ട അങ്കിളേ.”

“അനുമോളെ മോളിന്നു പേടിക്കേണ്ട. മോളിന്നു വിയർത്തോ നന്നായിട്ടു?”

“ഇല്ല, വിയർത്തില്ല.”

ഇറങ്ങാറായോ?”

“ഇല്ല ഒരു അരമണിക്കൂറിനുള്ളിലിറങ്ങും. അങ്കിളേ വേറെ ഒന്നും വേണ്ട ഇന്ന്. ഞാൻ പിന്നൊരിക്കൽ സമ്മതിക്കാം. പോരെ?”

“അനുമോളെ ഇങ്ങനെ പേടിക്കാതെ. നീ ഒന്നെണീറ്റു ടോയ്ലറ്റിലൊക്കെ പോയി മൂത്രമൊക്കെ ഒഴിച്ചിട്ടു കഴുകി നല്ല കുട്ടിയായി വേഗന് വാ. അങ്കിൾ എല്ലാം നോക്കിക്കൊള്ളാം.”

അങ്കിളിനു വിടാൻ ഭാവമില്ല എന്നെനിക്കു മനസിലായി. സമയം നാലേമുക്കാൽ ആകാറായി. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി മുത്രമൊഴിച്ചു. എന്നിട്ടു സോപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നന്നായിട്ടു കഴുകി.

വിരൽ കന്തിൽ തൊട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും തരിപ്പായി. അപ്പോൾ അങ്കിളിനെകൊണ്ട് ചെയ്യിക്കണം എന്ന് പിന്നേം ആഗ്രഹം കയറി.

ആലോചിച്ചപ്പോൾ അങ്കിൾ വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. അറിയാവുന്ന ആളാണ് താനും. വൈഫ് മരിച്ചിട്ടു കുറെ നാളുകളായതുകൊണ്ടാകും ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കണത്. ഞാൻ വന്നിട്ടു മൊബൈൽ എടുത്തു അങ്കിളിനോട് ഇറങ്ങുകയാണെന്നു മെസേജ് അയച്ചു.

അങ്കിൾ ഇറങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞു റിപ്ലൈ തന്നു. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ വഴിയിൽ എന്നെയും കാത്തു നില്പുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താടാ അനു മുഖം എന്തോപോലെ ഇരിക്കണെ? പേടിയാണെങ്കിൽ വേണ്ട, ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട നീ.”

“ഒന്നുമില്ല അങ്കിളേ. എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. ചെറിയ കംപാർട്മെന്റിൽ നമ്മൾമാത്രമായാൽ ടൈം ഉണ്ടെങ്കിൽ ചെയ്യാം.”

“ആഹ്ഹ, അതു മതിയെടാ. നമുക്ക് നോക്കാം. പോകുന്ന വഴിക്കു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറാണോ?”

“അതെന്തിനാ?”

“അല്ല, ഉറ മേടിക്കാൻ.”

“ഒന്ന് പോ അങ്കിളേ, എനിക്കിവിടെ ടെൻഷൻ ആയിട്ട് വയ്യ. അങ്ങനെ ഇയാളിപ്പോൾ ഉറ ഒന്നും