Chapter Title : ട്രെയിനിലെ അങ്കിളിനൊപ്പം ഒരു കളി [Honay]

മേടിക്കേണ്ട.”

“വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട. ഇനി നീ ആ കാരണം പറഞ്ഞു ഒഴിവാവാകാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.”

“അങ്ങനെ ഒഴിവാകുല പോരെ?”

“ആഹ്, അപ്പോൾ എന്റെ അനുമോള്ക്കും ആഗ്രഹമുണ്ടല്ലേ?”

“പിന്നെ ഉറങ്ങി കിടന്ന എന്നെ വിളിഛെഴുനെല്പിച്ചിട്ടു ഇപ്പോളിങ്ങനെ ആയോ?”

“ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ മോളെ.”

ഞങ്ങൾ ട്രെയിനിനടുത്തെത്തി. നോക്കിയപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ഭാഗ്യത്തിന് ആവസാനത്തെ കംപാർട്മെന്റ് ചെറിയതായിരുന്നു.

“അങ്കിളിന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ആയല്ലോ ഇന്ന്.”

“മം, നോക്കാം നമുക്ക്. വേറെ ആരും കയറാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.”

“ഓഹോ. എന്നാൽ ആരേം കയറ്റാതെ വാതിൽ അടച്ചിട്ടോ.”

“പൊടി കഴുതേ. ഇപ്പോഴേ അടച്ചിട്ടാൽ ആൾക്കാർക്കു ഡൌട്ട് ആകും. വണ്ടി എടുക്കുമ്പോൾ അടക്കം ആരുമില്ലെങ്കിൽ.”

അങ്കിൾ അകത്തു കയറി സീറ്റിൽ ബാഗ് വെച്ചു. എന്നിട്ടു പോയി കാപ്പി മേടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. ഞങ്ങൾ അത് കുടിച്ചിരുന്നു.

“അനുമോളേ വേണമെങ്കിൽ ഒന്നുടെ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോക്കോട്ടോ.”

“ഞാൻ ഒന്ന് പോയതാ. ഈ അങ്കിളിനിതെന്താ.”

“ഒന്നുല പൊന്നേ, അങ്കിളിന്നു അനുമോളുടെ ചെപ്പിലെ തേൻ കുടിക്കുമല്ലോ അതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞതാ.”

“അയ്യേ, പോ അങ്കിളേ, അതിന്നു വേണ്ടാട്ടോ.”

“നമുക്ക് നോക്കാം മുത്തേ.”

“അങ്കിളേ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ? എന്നോടെന്താ ഇപ്പോഴിങ്ങനെ തോന്നാൻ?”

“അതറിയുലട. കുറച്ചു നാളായി നിന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം. പലപ്പോഴും പറയണമെന്നോർത്താത്ത. നീ പിണങ്ങിയാലോ എന്നൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്കിടെ നിന്നോട് തമാശ പറഞ്ഞു ദേഹത്ത്‌ അടിക്കുകയൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു കൊതിപോലെ ആയിരുന്നു.”

“ഓഹോ കൊള്ളാമല്ലോ.”

“അനുമോളെ നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലെ?”

“ഇല്ല അങ്കിളേ. എന്തിനാ എനിക്ക് അങ്കിളിനോട് ദേഷ്യം. എനിക്ക് അങ്കിളിനെ മനസിലാകും. അങ്കിൾ വേറെ ആരോടും ഒന്നും പറയാതിരുന്നാൽ മതി. എനിക്ക് അതാ പേടി. പിന്നെ കുറെ നാളുകൾ കൂടിയല്ലേ ഞാനും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. അങ്കിൾ അത് മനസ്സിൽ ഓർത്താൽ മതി.”

“മോള് പേടിക്കേണ്ട. അങ്കിൾ ആരോടും പറയില്ല.”

ട്രെയിൻ എടുക്കാറായപ്പോൾ അങ്കിൾ മെല്ലെ എണിറ്റു പോയി വാതിൽക്കൽ നിന്നു. എന്നിട്ടു രണ്ടു വാതിലുകളും എല്ലാ ജനലുകളും നന്നായി അടച്ചു. എന്നിട്ടു എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. എന്നിട്ടെന്നെ മെല്ലെ ദേഹത്തേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“അനുമോളെ എന്തിനാ ടെൻഷൻ. നമ്മൾ മാത്രമേ ഇവിടിപോളുള്ളൂ.”