ട്വിൻ ഫ്ലവർസ് 2 [Eros - God of Lust]

“പേര് ഡാലിയ.”

“ഓ.... അപ്പടിയാ....!!” സുബ്രമണി അണ്ണൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ നിരീക്ഷിച്ചു പഠിക്കുന്ന പോലെ നോക്കി... എന്റെ ഭൂതവും ഭാവിയും വായിക്കുന്നത് പോലെ.

അയാളുടെ അങ്ങനത്തെ നോട്ടം എന്നെ ശെരിക്കും ഭയപ്പെടുത്തി. ഞാൻ വിറയലോടെ പെട്ടന്ന് ചേട്ടന്റെ ദേഹത്തോട് ചേര്‍ന്നു നിന്നു. എന്നെയും അറിയാതെ ചേട്ടന്റെ കൈ മുട്ടിന് മുകളിലായി ഞാൻ പെട്ടന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു. അപ്പോ അല്‍പ്പം ധൈര്യം കിട്ടി.

അതുകണ്ട് അയാള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഡാലിയ, ഇത് സുബ്രമണി അണ്ണൻ. കോയമ്പത്തൂറിൽ ഉള്ള നമ്മുടെ കോട്ടേജുകളുടെ നടത്തിപ്പൊക്കെ ചേട്ടനെയാണ് ഞാൻ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇദ്ദേഹം നല്ലോരു ജ്യോത്സ്യനുമാണ്.”

“നമ്മുടെ കോട്ടേജ്”എന്ന് ചേട്ടൻ പിന്നെയും എന്നെ ഉള്‍പ്പെടുത്തി പറഞ്ഞപ്പോ ഉള്ളില്‍ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. മറ്റൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല ചേട്ടാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്നറിയാം. പക്ഷേ എന്നാലും.......

“ഹലോ അണ്ണാ.” പേടി മാറിയപ്പോ ചേട്ടനെ വിട്ടിട്ട് സുബ്രമണി അണ്ണനെ നോക്കി ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“റൂബിന്‍ തമ്പി ഉന്ന കല്യാണം പണ്ണിക്കിട്ടതുല എനക്ക് റൊമ്പ സന്തോഷമാ ഇരുക്കമ്മാ. ഉങ്കളുക്ക് നെറയ കുഴന്തൈങ്ക പിറപ്പാങ്ക.. നീങ്ക ഉങ്ക കുടുമ്പത്തോട റൊമ്പ സന്തോഷമാ ഇരുപ്പീങ്ക...” പുള്ളി ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

ഞങ്ങൾ വിവാഹം കഴിച്ചതിൽ പുള്ളിക്ക് ഭയങ്കര സന്തോഷമായെന്ന് കേട്ടതും ഞാൻ അന്തംവിട്ടു പോയെങ്കിലും ഉള്ളില്‍ ചിരി പൊട്ടി. ഉള്ളില്‍ ഭയങ്കര സന്തോഷവുമുണ്ടായി. പിന്നെ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട്‌ കുട്ടികള്‍ ജനിച്ച് ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുമെന്ന് പുള്ളി പറഞ്ഞപ്പോ എന്റെ ചിന്തകൾ എന്നെ എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ കൊണ്ട് പോയി... എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.. ശരീരം കോരി തരിച്ചു... എനിക്ക് വല്ലാത്ത നാണവുമുണ്ടായി. അതൊക്കെ അടക്കിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. സുബ്രമണി അണ്ണൻ പറഞ്ഞതിനെ തിരുത്താനും എനിക്ക് മനസ്സുണ്ടായില്ല.

“അയ്യോ അണ്ണാ... എങ്കളുക്ക് കല്യാണം ഒണ്ണും ആകല. ഡാലിയ ഒരു ഇന്റര്‍വ്യൂവുക്കാക എൻ കൂട വന്തിരുക്കാ.” ചേട്ടൻ ധൃതിയില്‍ പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ട് എന്റെ നിരാശ ഞാൻ മറച്ചു പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ സുബ്രമണി അണ്ണൻ എന്റെ മനസ്സ് ശെരിക്കും വായിച്ചത് പോലെ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുകൾ ചിമ്മി കാണിച്ചു.

“ഓ... അപ്പടിയാ തമ്പി...,ഇതുവരയ്ക്കും നീങ്ക രണ്ടു പേരും കല്യാണം പണ്ണിക്കലയാ?” അണ്ണൻ അല്‍പ്പം സീരിയസ്സായി ചേട്ടനെ നോക്കി. “അത് പറവായില്ല, തമ്പി. ഇന്ത മഹാലക്ഷ്മി താൻ ഉങ്ക വാഴ്ക്കൈ തുണയാ വരുവാങ്ക, നീങ്ക രെണ്ടു പേരും ഒണ്ണാ സേരുവീങ്ക... അപ്പടി എന്നോട മനസ് സൊല്ലുത്.” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതും അതിനെ അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത പോലെ ചേട്ടൻ വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു നിന്നു.

“ശെരി ചാവി തന്നിട്ട് അണ്ണൻ പൊയ്ക്കോളൂ.” അയാളെ കൂടുതൽ സംസാരിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ചേട്ടൻ ധൃതിയില്‍ പറഞ്ഞു. “പിന്നെ, ഈ നീണ്ട യാത്രയില്‍ നിന്നും കുറച്ച് റിലാക്സ് ചെയ്യാനും ഫ്രെഷ് ആവാനും മാത്രമാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. ഒരു മണിക്കൂറില്‍ ഞങ്ങൾ പോകും. പോകുമ്പോ ചാവി ഞാൻ അകത്ത് വച്ചിട്ട് പോകും. നിങ്ങൾ രാവിലെ വന്ന് എടുത്താല്‍ മതി.”

ശെരിക്കും അതുകേട്ട് നിരാശയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്‌. ഇവിടെ റസ്റ്റ് എടുത്തിട്ട് രാവിലെ പോയാൽ മതിയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു.

ചേട്ടന്റെ നീട്ടിയ കൈയിൽ സുബ്രമണി