ട്വിൻ ഫ്ലവർസ് 2 [Eros - God of Lust]

ഞാൻ തന്നെ അതൊക്കെ നോക്കണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ സ്റ്റാഫ്സിനെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് എനിക്ക് ബിസിനസ്സ് നടത്തേണ്ടി വരും. അങ്ങനത്തെ ബിസിനസ്സ് ഒരിക്കലും വിജയിക്കില്ല.” ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെതന്നെ മുഖവും വീർപ്പിച്ച് നിന്നു.... അപ്പോ ചേട്ടന്റെ ചിരി കൂടുകയാണ് ചെയ്തത്.

“ദേ ചേട്ടാ, ഞാൻ ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിലാ, പറഞ്ഞേക്കാം.”

“ഓഹോ, എന്തിനാ എന്നോട് ദേഷ്യം. ഞാൻ നിന്നെ എന്തു ചെയ്തു?” ചേട്ടൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ.... പിന്നെ.... എനിക്ക്—” വര്‍ദ്ധിച്ച ഹൃദയമിടിപ്പോടെ ഞാൻ ചേട്ടന്റെ കണ്ണില്‍ നോക്കി.

ചേട്ടനോടുള്ള പ്രണയത്തെ തുറന്നു പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്റെ മനസ്സ് നല്ലോണം അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തുകൊണ്ട്‌ അറിയാത്ത ഭാവം നടിക്കുന്നു എന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തോന്നി. എന്റെ മനസ്സിന്റെ വേദന എന്തുകൊണ്ട്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തോന്നി. എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം എന്തുകൊണ്ട്‌ ചേട്ടൻ ടെൻഷനാവുന്നു എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തോന്നി.

പക്ഷേ എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ എല്ലാം കേട്ടതു പോലെ പെട്ടന്ന് ചേട്ടന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി സങ്കടം നിറഞ്ഞതും എന്റെ ധൈര്യം ചോര്‍ന്നുപോയി.

“ഒന്നുമില്ല... ഇന്റര്‍വ്യൂ ഓര്‍ത്ത് ഭയങ്കര ടെൻഷൻ... ആ ടെൻഷൻ ദേഷ്യമായി മാറിയെന്ന് തോന്നുന്നു.” ചേട്ടന്റെ മുഖം നോക്കാതെ ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു.

“എന്നാ ശെരി, നി ചെന്ന് റസ്റ്റ് എടുക്ക്. നമുക്ക് രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും പോകാം. “ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.

ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഈ റൂമിൽ തന്നെ എന്നോട് കിടക്കാന്‍ പറഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആശിച്ചു. പക്ഷേ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഒറ്റക്കായത് കൊണ്ട്‌ ചേട്ടൻ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയില്ലെന്നറിയാം. എന്നാലും എന്റെ ഭയം അറിയാവുന്ന ചേട്ടൻ എന്നോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ശരിയായില്ല. ദേഷ്യത്തില്‍ ഞാൻ എഴുനേറ്റ് എന്റെ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു.

എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട്‌ നല്ല പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ചേട്ടനോട് നല്ല ദേഷ്യവും പിണക്കവും തോന്നി. എനിക്ക് പേടി ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഒറ്റക്ക് കിടക്കാന്‍ പറഞ്ഞു വിട്ടില്ലേ?

എങ്ങനെയോ നാലര വരെ ഞാൻ തള്ളി നീക്കി. എന്നിട്ട് എഴുനേറ്റ് കുളിച്ച് അതേ ഡ്രസ് ഇട്ടു കൊണ്ട്‌ ഹാളില്‍ ചെന്നപ്പോ ചേട്ടൻ നേരത്തെ റെഡിയായി എന്നെ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.

“നി ഒട്ടും ഉറങ്ങിയില്ലേ?” ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു. “പിന്നേ ഇപ്പോഴും മുഖത്ത് ദേഷ്യം ഉണ്ടല്ലോ?” ചേട്ടൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“പുതിയ സ്ഥലത്ത്‌ ചെന്നാൽ എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിടക്കാന്‍ ഭയമാണെന്ന് ചേട്ടനും അറിയാവുന്നതല്ലേ... എന്നിട്ടും ഒറ്റ പ്രാവശ്യം എങ്കിലും എന്റെ റൂമിൽ വന്ന്, ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടോ അതോ ഭയന്നു മരിച്ചോന്ന് വന്നു നോക്കിയോ?” നല്ല ദേഷ്യത്തില്‍ തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

എന്റെ പറച്ചില്‍ കേട്ട് ചേട്ടന്റെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞുപോയി. മുഖത്ത് നല്ല സങ്കടവും കുറ്റബോധവും ഉണ്ടായി. അതുകണ്ട് എനിക്കും വിഷമം തോന്നി. പക്ഷെ ദേഷ്യം എനിക്ക് മാറിയില്ല.

“അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഒരുപാട്‌ ജോലി തീർക്കാൻ ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്... ഇനി ഞാൻ കാരണം അതൊക്കെ മുടങ്ങണ്ട.” ഞാൻ നല്ല ദേഷ്യത്തില്‍ തന്നെ