ട്വിൻ ഫ്ലവർസ് 4 [Eros - God of Lust]

അവന്‍ ഫോണിലൂടെ തമിഴിലാണ് സംസാരിച്ചത്.

“അവന്‍ നിങ്ങൾ മൂന്ന്‌ പേരെയും കണ്ടോ, മാണിക്കം....? നിങ്ങൾ ആരാണെന്ന് അവന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞോ...?!” അപ്പുറത്ത് നിന്നും കുഞ്ഞമ്മ പേടിയും വെറുപ്പും കലര്‍ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ വെപ്രാളം പിടിച്ചാണ് തമിഴില്‍ ചോദിച്ചത്‌.

“ഇല്ല അക്കാ... അവന്‍ ഞങ്ങളെ കണ്ടില്ല.... കണ്ടില്ല എന്ന് തോനുന്നു” മാണിക്കം വിറയൽ മാറാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“നല്ലത്. നിങ്ങൾ അവന്റെ കണ്ണില്‍ പെടാതെ അവനെ പിന്തുടര്‍ന്ന് അവനെയും അവന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരേയും രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കണം. അവന്റെ എവിടെ പോയാലും എന്തു ചെയ്താലും അതൊക്കെ എന്നെ അറിയിച്ച് കൊണ്ട്‌ ഇരിക്കണം.” അത്രയും അല്‍പ്പം ശാന്തമായി കുഞ്ഞമ്മ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ... അത് വേണോ അക്കാ...!!?” മാണിക്കം കരയുന്നത് പോലെയായി.

“പറഞ്ഞത് ചെയ്യടാ...” കുഞ്ഞമ്മ അലറി.

“ഞാൻ... ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം അക്കാ...” അവന്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ സമ്മതിച്ചു.

ഉടനെ കുഞ്ഞമ്മ അലറി കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് അവനെ വേണം. അവന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരേയും എനിക്ക് വേണം...!! ആ അഞ്ച് പെണ്ണുങ്ങളേയും അവന്റെ മുന്നിലിട്ട് തന്നെ നമ്മുടെ ശേഷിച്ച 40 ഗുണ്ടകളെ കൊണ്ടും മാറിമാറി അതിക്രൂരമായി ഞാൻ റേപ് ചെയ്യിക്കും. അവർ ചാവുന്നത് വരെ നമ്മുടെ ഗുണ്ടകള്‍ അവരുടെ തല പിടിച്ച് നിലത്ത് ഇടിച്ചിടിച്ച് അവരേ റേപ് ചെയ്യും. അവന്റെ മുന്നിലിട്ട് ആ കുട്ടികളെ ഞാൻ നിലത്തടിച്ചു കൊല്ലും. ആ നാല് ആണുങ്ങളെയും അവന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഇഞ്ചിഞ്ചായി അവരുടെ ശരീരം ഞാൻ മുറിച്ചെടുത്ത് കൊല്ലും. അത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് അവനെയും കൊല്ലണം.. ഇഞ്ചിഞ്ചായി അവനെ എനിക്ക് കൊല്ലണം. അവന്‍ എന്റെ കൈ കൊണ്ട്‌ ചാവുന്നതിന് മുമ്പ്‌ അവന്റെ ഭാര്യയെ നമ്മൾ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ ഡോക്റ്റര്‍ എങ്ങനെ ക്രൂരമായി കൊന്നു എന്ന് ഞാൻ അവനോട് പറയും. അവന്റെ വേദന കണ്ടു ഞാൻ സന്തോഷിക്കും. ആ ചെകുത്താന്റെ അന്ത്യം എന്റെ കൈ കൊണ്ട്‌ തന്നെ സംഭവിക്കും...” കുഞ്ഞമ്മ ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ചിരിച്ചു.

“പക്ഷേ അക്കാ.... അവന്‍ നിസ്സാരക്കാരൻ അല്ലെന്ന് നമ്മൾ എല്ലാവർക്കും നല്ലതുപോലെ അറിയാം. പിന്നെ അവനെ എങ്ങനെ.... എങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് പോക്കാൻ കഴിയും...?” മാണിക്കം പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയണ്ട...” കുഞ്ഞമ്മ അലറി. “കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്‍ഷമായി നമ്മൾ ഒളിച്ചു ജീവിച്ചത് മതി. അവനെ ഭയന്നു ജീവിച്ചതും മതി. എന്തു ചെയ്തിട്ട് ആയാലും അവനെയും അവന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരേയും അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം ബന്ധിച്ച് എന്റെ മുന്നില്‍ എത്തിക്കണം.” അലറി പറഞ്ഞിട്ട് കുഞ്ഞമ്മ കോൾ കട്ടാക്കി.

എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ മാണിക്കം കുറെ നേരം പേടിച്ച് വിറച്ച് അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. അന്ന് ആ ചെകുത്താന്‍ അവനെ കൊന്നു കളഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന് മാണിക്കം ആഗ്രഹിച്ചു പോയി.

ഇനി ഒരിക്കലും ആ ചെകുത്താന്റെ നൂറു കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തു പോലും പോകാൻ പാടില്ലെന്ന്‌ മാണിക്കം തീരുമാനിച്ചിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ അവന്റെ വിധി ഓര്‍ത്ത് അവന്‍ ലോറിക്കകത്തിരുന്ന് ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ അലറി കരഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഒടുവില്‍ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറച്ച പോലെ മാണിക്കം ഒന്ന് തലയാട്ടി. ആ തീരുമാനം നല്ലതിനാണോ