Chapter Title : ഉമ അങ്ങനെയാ [വൈഷ്ണവി]

ശങ്കിച്ചു...

" ഇങ്ങനെ... കിടന്നാൽ.... ഇനിയും അരുതാത്തത്  ഒക്കെ തോന്നാൻ തുടങ്ങും..... എന്റെ  മോൻ... നല്ല കുട്ടിയായി  ഒരുങ്ങി,  ഉച്ചയ്ക്ക്  എങ്കിലും... ഓഫീസിൽ  പോകാൻ നോക്ക്....!"

കള്ളന്റെ  മേത്ത്  നിന്നും... പിടഞ്ഞു എണീക്കാൻ  ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു....

" സമയം.. ഉണ്ട്... കുറച്ചൂടി  കിടക്ക് മോളെ... "

ബലമായി  എന്നെ വലിച്ചു  മേലെ  ഇട്ട്,  കള്ളൻ  കൊതി  പറഞ്ഞു....

അപ്പോൾ  വലിയുടെ ഊക്കിൽ  എന്റെ  മുലകൾ തെറിച്ചു നിന്നപ്പോൾ,  മുല ക്കണ്ണുകൾ  കള്ളന്റെ നെഞ്ചിൽ  ഉരസി.....

"കണ്ടോ.... കണ്ടോ...." അവന്  " ഇനിയും വേണോന്നുണ്ട്....  കഷ്ട്ടോണ്ട്... കേട്ടോ...? "

തൂങ്ങി നിന്ന  മുലകളിൽ  നാവ്  കൂർപ്പിച്ചു,  ഹരിയേട്ടൻ കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു...

" മോന്റെ വേല  കയ്യിൽ  ഇരിക്കട്ടെ...! കെട്ടി പിടിച്ചു  കിടക്കാൻ എല്ലാർക്കും  സുഖമൊക്കെ  തന്നെയാ... ഉള്ളത്  പറയാലോ... എനിക്കും  വേണ്ടാത്ത  ചിന്ത വരും...! എന്റെ  പൊന്നല്ലേ...? രാത്രി  നമുക്ക്  നേരത്തെ  തുടങ്ങാം... "

ഉപാധി വച്ച്  എണീക്കാൻ നോക്കിയ എന്റെ ഉടുതുണി പക്ഷേ,  കള്ളൻ  കരസ്ഥമാക്കി...

നൂൽ ബന്ധം ഇല്ലാതെ  നാണത്തിൽ  മുങ്ങി  നിവർന്ന  ഞാൻ  അരയിൽ നിന്നും  തുണി മാറ്റി, കണക്ക് തീർത്തു....

അപ്പോഴും കുലച്ചു കമ്പിയായി നിന്ന കള്ളന്റെ  ലഗാൻ എന്റെ സമനില തെറ്റിക്കുമോ  എന്ന്  ഞാൻ ഭയന്നെങ്കിലും....  മുനി തുല്യമായ  സംയമനം പാലിച്ചത് കാരണം,  " അപകടം "  ഒഴിവായി....

" അന്ന്  തന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും  ഉണ്ടായ വീഴ്ച  കൊണ്ട് ഉണ്ടായത്  അവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ  കരുതൽ  എടുത്തെങ്കിലും....  മറു ഭാഗത്തു് ഉണ്ടായ  കരുതലിന്റെ അഭാവം, പലപ്പോഴും  അരുതാത്തത്തിലേക്ക്  വഴി മാറിയിട്ടുണ്ട്...!"