Chapter Title : ഉമ്മ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നോ..?

ഒരുങ്ങി.

"ഞാൻ പോവാ. പേടിക്കൊന്നും മാണ്ട. അൻവർ പൊർത്തുണ്ടാവും. വേണേൽ നീയൊന്ന് ഉറങ്ങിക്കോ. ബാക്കിൽ കിടന്നോ നല്ല ക്ഷീണം കാണും... ഒരു അരമണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഞാൻ വന്നോളാം... എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടേൽ ഓനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.."

അൻവറിനെ അവൾക്ക് കാവൽ നിർത്തി ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് പോയി. കളിയുടെ ആദ്യ പകുതിയിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ മൂന്നു ഗോളിന് മുന്നിട്ടു നിന്നു. ജയം ഉറപ്പായപ്പോൾ ഞാൻ പകരക്കാരനെ ഇറക്കി വേഗം ഷാഹിനയുടെ അടുത്തേക്ക് പോന്നു.. കാറിനടുത്തായി ഒരു പാറക്കല്ലിൽ അക്ഷമനായി കാത്തുനിൽക്കുന്ന അൻവർ എന്നെ കണ്ടതും ചാടി എണീറ്റ് കളിയുടെ കാര്യം തിരക്കി..

ജയിച്ചെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത് പൂത്തിരി കത്തിപോലെ.. അവൻ നേരെ ഗ്രൗണ്ടിലേക്കോടി. കാറിന്റെ അടച്ചിട്ട ചില്ലിനുള്ളിലൂടെ ഞാൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി. പാവം ഷാഹിന പിൻസീറ്റിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയാണ്..

അവളുടെ കിടപ്പ് കാണാൻ നല്ല ചേലുണ്ട്. ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപം പോലെ..

ചില്ലിൽ ഞാൻ പതുക്കെ മുട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു.. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ അകത്തു കയറി.

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് വറ്റിയിരുന്നു, നനഞ്ഞ ജേഴ്‌സി ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അത് ഊരി മാറ്റി..

"കഴിഞ്ഞോ ഇക്ക.. ജയിച്ചോ..? "

അവൾ ഉറക്കച്ചുവടോടെ ചോദിച്ചു..

"ഹ ഒരു കളി കയിഞ്ഞു.. ഇനി ഒന്നൂടെ ണ്ട്... അതാണ് ഫൈനൽ.. അതും ജയിച്ചാൽ ട്രോഫി അടിക്കാം.."

ഉം അവളൊന്ന് മൂളി. എന്നിട്ട് അനുവാദം ചോദിക്കാതെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു..

"അതേയ്.. ഞാൻ ആകെ വിയർത്തിരിക്കാ..".

'അത് സാരല്ല... ഇനി ഈ ഗന്ധമല്ലേയിക്ക ഇനി എന്നിലെ സുഗന്ധം.."

എന്നുപറഞ് അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി എന്നെ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.. ഞാൻ ഫോണിൽ ഒരു പ്രണയഗാനം ശബ്ദം കുറച്ചുവെച്ചു... എന്നിട്ട് അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി പതുക്കെ കണ്ണടച്ചു..

രാവിലെ മുതൽ ഓടി നടന്നതിന്റെ ക്ഷീണം എന്നെ നന്നായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ണടച്ചതും ഉറങ്ങിപ്പോയി..

കാറിന്റെ ഡോറിൽ നിർത്തതേയുള്ളെ മുട്ട് കേട്ടപ്പോഴാണ് കണ്ണുതുറന്നത്, അൻവറാണ്.. ഷാഹിനയെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റി സീറ്റിലേക്ക് കിടത്തി ഞാൻ പതുക്കെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. നേരം നിറം വെച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

"എന്താടാ