Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഒന്നു നിന്നു.

ചുവന്ന, വലപോലെയുള്ള, കയ്യില്ലാത്ത, മുട്ടിനു മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു നെറ്റ് ഡ്രസ്സിട്ട്, ആസിഫിന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ആ വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചാരി, മുടിയാകെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ്, ഉറക്കച്ചടവോടെ, ആകെ തളർന്നമട്ടിൽ, സാവധാനം വേച്ചുവേച്ച് സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്ന മരുമകൾ ആയിഷ!!!

ആ കാഴ്ചയിൽ ഒന്നു ഞെട്ടി, പുറത്തിറങ്ങാതെ നബീസ നിശ്ശബ്ദയായി തന്റെ മുറിയ്ക്കുള്ളിൽത്തന്നെ നിന്നു.

ആയിഷ തന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചപ്പോൾ, അവർ തുടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ പതിയെ ചെന്ന് ആസിഫിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു.

പ്രഭാതത്തിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവർ കണ്ട കാഴ്ച്ചകൾ അവരുടെ കണ്ണുകളെ ആശ്ചര്യത്താൽ വിടർത്തി.

ഒരു മണിയറപോലെ അലങ്കരിച്ച മുറി!

കിടക്കവിരിയാകെ ചുളുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു!

അതിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കൾ!

സൈഡ് ടേബിളിൽ പാതികുടിച്ച ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ്സ്!

അലങ്കോലമായ കിടക്കവിരികൾ!

അതിനുമുകളിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നനായി, തളർന്ന നീണ്ട കുണ്ണയും, അതിലേറെ തളർന്ന ദേഹവുമായി, കാലുകൾ അകത്തി, മലർന്ന്, ഒരുകൈ തലയ്ക്കുമുകളിൽ മടക്കിവെച്ച്, എല്ലാം മറന്നുറങ്ങുന്ന സ്വന്തം പേരക്കുട്ടി

മുറിയിൽ കണ്ണോടിച്ചപ്പോൾ ബാത്രൂം വാതിലിനടുത്ത്, അഴിച്ചെറിഞ്ഞതുപോലെ, ആയിഷാ തലേന്ന് അത്താഴ സമയത്ത് ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റിയും, ഷഡ്ഡിയും! ബ്രാ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. അതിനർഥം ആയിഷ അതിട്ടിരുന്നില്ലെന്ന് തന്നെ.

അതു മുകളിൽ ആസിഫിന്റെ ബർമുഡയും, ടീഷർട്ടും!

അവന്റെ ഷഡ്ഡിയും കണ്ടില്ല. അപ്പോൾ അവൻ അത് ഇട്ടിരുന്നില്ലാ എന്നുറപ്പ്.

എന്നാൽ... അവർ തെല്ലും ഞെട്ടിയില്ല!

കാരണം...

നബീസആ കാഴ്ചയിൽപെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ, തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന വാപ്പായുടെ, ഇതേപോസിലുള്ള കിടപ്പുകൾ ആയിരുന്നു!

അതും, രാവിലെ താൻ, തളർച്ചയോടെ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ!

ഇപ്പോൾ ആയിഷ എഴുന്നേറ്റുപോയതുപോലെ!