Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 14 [Kumbhakarnan]

അവതരിപ്പിച്ചു. അത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു. ഇനിയും ഇങ്ങനെ അധിക ദിവസം തുടരാൻ സാധിക്കില്ല. മരിച്ചവർ ഇനി ഒരിക്കലും തിരികെ വരില്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയെ മതിയാകൂ. അടുത്ത ദിവസം സൈറ്റിലേക്ക് തന്നോടൊപ്പം സലീമും വരണം. അപ്പോൾ മുംതാസ് ഒറ്റയ്ക്കാവും. ഇവിടെ അവളെ തനിയെ വിടാൻ പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ വീട് തൽക്കാലം പൂട്ടിയിട്ടിട്ട് മുംതാസ് ഉമ്മയ്ക്കും ജുനൈദയ്ക്കും ഒപ്പം തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു. ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നീട് തീരുമാനിക്കാം.

എല്ലാവരും റഫീക്കിന്റെ തീരുമാനം അംഗീകരിച്ചു. എങ്കിലും മുംതാസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരാശങ്കയുടെ നിഴൽ പരന്നത് ഷാഹിദ കണ്ടു. അവർ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മോള് ഒന്നും ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കേണ്ട. നീ വരുന്നത് നിന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കാണെന്നു വിചാരിച്ചാൽ മതി. എന്റെ റഫീക്കിനെയും ജുനൈദയെയും പോലെതന്നെയാണ് എനിക്ക് നിങ്ങൾ രണ്ടാളും." അതുകേട്ടപ്പോൾ മുംതാസ് ജുനൈദയുടെ നേരെ നോക്കി.

"എന്താടീ നോക്കുന്നത് ? ഞാൻ നിന്റെ ഇത്തയല്ല എന്നു നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?" ജുനൈദ അൽപ്പം കടുപ്പത്തിലാണ് ചോദിച്ചത്.

പക്ഷേ ആ ഗൗരവം കൃത്രിമമാണെന്ന് മുംതാസിന് അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ ജുനൈദയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

രാവിലെ ഷാഹിദയാണ് അടുക്കളയിൽ കയറിയത്. ചായയും ഉപ്പുമാവും പഴവും മേശപ്പുറത്തു നിരന്നു. എല്ലാവരും കഴിച്ചു. പാത്രങ്ങൾ കഴുകി അടുക്കള വൃത്തിയാക്കാൻ ജുനൈദയോടൊപ്പം മുംതാസും കൂടിയെങ്കിലും ജുനൈദ തടഞ്ഞു.

"നീ പോയി നിന്റെ തുണികളും മറ്റും ബാഗിൽ എടുത്തു വയ്ക്ക്.."

മുംതാസിനെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും തള്ളിയിറക്കി ജുനൈദ പറഞ്ഞു. അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും അവിടെനിന്നിറങ്ങി. വീട് പൂട്ടി പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ മുംതാസ് ഒന്നു തേങ്ങി. ഷാഹിദ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. രണ്ടു