Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 14 [Kumbhakarnan]

കുറച്ച് കഞ്ഞികുടിച്ചു.

വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും സലീം ഒരുവിധം നോർമലായി. മുംതാസിനും കുറേ മാറ്റമുണ്ടായി. അവർ ഒറ്റയ്ക്കല്ല ,എന്തിനും അവർക്കൊപ്പം തങ്ങളും ഉണ്ടാകുമെന്ന് അവരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ ഷാഹിദയ്ക്കും കുടുംബത്തിനും സാധിച്ചു. ഷാഹിദായുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം റഫീക്ക് വീട്ടിൽ പോയി എല്ലാവർക്കും മാറാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുമായി വന്നു.

അന്ന് രാത്രി അവർ അവിടെത്തന്നെ തങ്ങി. ഷാഹിദയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചാണ് മുംതാസ് കിടന്നത്. ആ കിടപ്പിൽ ഒരുമ്മയുടെ സ്നേഹവും കരുതലും അവൾക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടാവും എല്ലാം മറന്ന് അവൾ ഉറങ്ങി. അവൾ ഉറങ്ങുന്നതുവരെ ഷാഹിദയുടെ വിരലുകൾ അവളുടെ തലയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

രാത്രിയിൽ വീണ്ടും ശക്തമായിത്തന്നെ മഴ പെയ്തു. ഉറക്കത്തിനിടയിൽ ആ തണുപ്പിൽ മുംതാസ് ഷാഹിദയുടെ മുലകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം നുഴച്ചു ചേർത്തു. അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഷാഹിദ കിടന്നു. എപ്പോഴോ അവരുടെ കണ്പോളകളെ ഉറക്കം വന്നുമൂടി.

നേരം പുലർന്നപ്പോഴേക്കും മഴ തോർന്ന് ആകാശം തെളിഞ്ഞിരുന്നു. ജുനൈദയാണ് ആദ്യം ഉണർന്നത്. പ്രഭാത കൃത്യങ്ങൾക്ക് ശേഷം അടുക്കളയിൽ കയറി കാപ്പിയുണ്ടാക്കി ഓരോരുത്തരെയായി വിളിച്ചുണർത്തി കാപ്പി നൽകി. സൈറ്റിൽ വർക്കുകൾ നിർത്തി വച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് റഫീക്കിന്‌ ഉടൻ മടങ്ങിപ്പോകേണ്ട അവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും രാഹുൽ എന്നും സൈറ്റിൽ പോയി ഒന്നു ചുറ്റിക്കറങ്ങി വിവരങ്ങൾ റഫീക്കിനെ അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഷെഡുകളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സിമന്റും മറ്റും നനയാതെ നോക്കാൻ അവിടെ ഒരു ജോലിക്കാരനെ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

മേനോനുമായി റഫീക്ക് സംസാരിച്ചു. ഇവിടുത്തെ അവസ്ഥകൾ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ് വർക്കുകൾ തുടങ്ങിയാൽ മതിയെന്ന് മേനോൻ പറഞ്ഞു. പതിമൂന്നാം നാളിലെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ കഴിയുന്നതുവരെ ഷാഹിദയും കുടുംബവും അബ്ദുവിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ താമസിച്ചു.

പതിമൂന്നാം നാൾ രാത്രിയിൽ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചിരുത്തി റഫീക്ക് ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ