Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 14 [Kumbhakarnan]

പറഞ്ഞിട്ട് മുംതാസിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് അവൾ മുറ്റത്തേക്കിറക്കി. രണ്ടാളും ചേർന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തെ പരിശ്രമം കൊണ്ട് മുറ്റത്തു നിന്നും പുല്ലൊക്കെ പറിച്ചുമാറ്റി വൃത്തിയാക്കി. അതുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറ്റത്തു നിന്നും  കൈത്തോട്ടിലേക്കും വയലിന്റെ നടവരമ്പിലേക്കും ഇറങ്ങുന്ന പടവുകളിൽ അവർ ഇത്തിരി നേരം വിശ്രമിക്കാനായി ഇരുന്നു.

നടവരമ്പ് വഴി നടന്നുപോകുന്ന ചില ഞരമ്പന്മാർ അവരെ തുറിച്ചു നോക്കി. "ഹോ.. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടോ ...നമ്മളെ പച്ചക്ക് തിന്നുമെന്നു തോന്നും ആ നോട്ടം കണ്ടാൽ..." കണ്ണു ചിമ്മാതെ തങ്ങളെ നോക്കി നടന്നുപോയ ഒരുത്തനെ നോക്കി മുംതാസ് പറഞ്ഞു. "നോക്കട്ടെടി...ഊക്കാൻ പറ്റിയ രണ്ട് ചരക്കുകൾ ഇങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ ആരായാലും നോക്കിപ്പോകും. ഇന്ന് രാത്രി അവൻ നമ്മളെ ഓർത്താവും അടിച്ചു കളയുക.." ജുനൈദയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് അനിയന്റെ രൂപം കടന്നുവന്നു. തന്നോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അന്ന് രാത്രി അവൻ അടിച്ചു കളഞ്ഞത്...അത് വീണ്ടും ഓർത്തപ്പോൾ കവയിടുക്കിൽ ഒരു തരിപ്പ് പടർന്നെങ്കിലും തലയൊന്ന് വെട്ടിച്ച് അപ്പോൾ തന്നെ ആ വിചാരം അവൾ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു.

"ഈ ഇത്തയുടെ ഒരു കാര്യം. സംസാരിക്കുമ്പോ ബെല്ലുമില്ല ബ്രേക്കുമില്ല..." കളിയായി ജുനൈദയുടെ ചുമലിൽ ഒരു ഇടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് മുംതാസ് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവൾ എഴുന്നേറ്റു. "ഇത്താ... വാ.. നമുക്ക് വീടിനകം കൂടി ഒന്നു വൃത്തിയാക്കിയിട്ട് പോകാം." ജുനൈദയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് അവൾ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഇരുവരും വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.

ഈ സമയം കുട്ടിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന് കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു ഷാഹിദ. രാത്രി വൈകി ഉറങ്ങുന്നതുകൊണ്ട് പകൽ ഒരു നല്ല ഉറക്കം കൂടിയേ തീരൂ. ബോധംകെട്ടുള്ള ഉറക്കത്തിനിടയിൽ