Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 5 [Kumbhakarnan]

ശ്രമിച്ചു. കൈയിൽ തടഞ്ഞത് നീണ്ട നഖങ്ങൾ. അവൻ ഒന്നു ഞെട്ടി. എന്നിട്ട് മേനോനെ നോക്കി. അയാൾ മുന്നോട്ട് നോക്കി ഡ്രൈവിങ്ങിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലേക്ക് വഴുതിക്കയറുന്ന നേർത്തു നീണ്ട വിരലുകൾ. അവൻ മെല്ലെ വിരലുകളിൽ തലോടി...അവന്റെ കഴുത്തിനു പിന്നിൽ ചൂട് നിശ്വാസം പതിഞ്ഞു....ഈ യാത്ര അവസാനിക്കാതിരുന്നെങ്കിലെന്നു രണ്ടുപേരും ആഗ്രഹിച്ചു.

പത്തുമിനിറ്റ് കൂടി ഓടിയപ്പോഴേക്കും സ്ഥലമെത്തി. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നേരം തുടയിടുക്കിലെ നനവ് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

മൂന്നുപേരും ഇറങ്ങി. കമ്പിവേലി കെട്ടി തിരിച്ചിരിക്കുന്ന വിശാലമായ ഭൂമി. അവിടവിടെ കുറ്റിക്കാടുകളും വൻ മരങ്ങളും. അവയ്ക്കിടയിലൂടെ അവർ നടന്നു. ദൂരെനിന്നും പുഴയുടെ മനോഹര ദൃശ്യം കാഴ്ചയിൽ തെളിഞ്ഞു. അവർ അവിടേക്ക് നടന്നു.  പുഴയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഭൂമി. നീണ്ട മണൽത്തിട്ട. അതുകഴിഞ്ഞ് പുഴ.

"മഴക്കാലമായാൽ ഈ മണൽ തിട്ടയൊക്കെ മുങ്ങും..."

അവൻ പറഞ്ഞു. ശാലു നേരെ പുഴയിലേക്ക് നടന്നു. തണുത്ത വെള്ളം പാദങ്ങളെ നനച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് മൂത്രശങ്ക തുടങ്ങി. എവിടെയെങ്കിലും ഒന്നു കാര്യം സാധിക്കണം. അടുത്തെങ്ങാനും വീടുകൾ ഉണ്ടാവുമോ...? അവൾ പുഴയിൽ നിന്നും കരയ്ക്ക് കയറി. റിസോർട്ടും മറ്റുസ്ഥാപനങ്ങളും എവിടെയൊക്കെയാണ് വേണ്ടതെന്ന് റഫീക്കുമായി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു മേനോൻ.

"റഫീക്കേ....ഇവിടെ അടുത്ത് ഏതെങ്കിലും വീടുകൾ ഉണ്ടാവുമോ...?"

"എന്തിനാണ് ചേച്ചീ....?"

"അതൊക്കെയുണ്ട്. "

അവൾ അക്ഷമ കാട്ടി.

"എന്തു പറ്റിയെടീ...?"

മേനോന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൾ അയാളുടെ കാതിൽ എന്തോ മന്ത്രിച്ചു.

"ഹഹഹഹ്ഹ...അത്രേയുള്ളോ.."

"ഡാ... നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് മുള്ളണമെന്ന്..."

"അയ്യേ...ഈ മനുഷ്യൻ..."

അവൾ നാണിച്ചു വിളറി.

"അതിനെന്താടീ...അവൻ നമ്മുടെ ചെക്കനല്ലേ..?"

"ഉണ്ട് ചേച്ചീ.നമ്മൾ വന്ന വഴിയേ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് പോയാൽ ഒരു വീടുണ്ട്...നമുക്ക് അങ്ങോട്ട്