Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 9 [Kumbhakarnan]

രേവതി തുടകൾ വിരിച്ചുകൊടുത്തു.കാടുപോലെ വളർന്ന ചുരുണ്ടു കട്ടിയുള്ള മൈരുകൾ....

"ഇതെന്താ...വടിക്കാറില്ലേ..?"
മൈരുകൾ പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ട് ശാലു ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല...ഇങ്ങനെയാണ് മോനിഷ്ടം..."
ഒരു ചെറു നാണത്തോടെ രേവതി മറുപടി പറഞ്ഞു.

അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് മകൻ എന്നു കേട്ടതും ശാലുവിന്റെ മനസ്സിൽ ജിത്തുവിന്റെ രൂപം തെളിഞ്ഞു. പൂറു തുടിച്ചു. രേവതിയുടെ ചുണ്ട് ചപ്പി വലിച്ചുകൊണ്ട് പൂട വകഞ്ഞുമാറ്റി.
തുറിച്ചു നിന്ന കന്തിൽ ഒന്നു ഞെരുടിയപ്പോൾ രേവതി ശാലുവിന്റെ വായിലേക്ക് നാവ് പുളച്ചു കയറ്റി. ഇരുവരും പരസ്പരം ഉമിനീർ കൈമാറി. ചൂണ്ടുവിരലും നടുവിരലും ഒലിക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്ക് പിണച്ചു കയറ്റിയപ്പോൾ രേവതിക്ക് പരിസരബോധമുണ്ടായി. ശാലുവിന്റെ കൈ ബലമായി അവൾ കവയിടുക്കിൽ നിന്ന് പിടിച്ചുമാറ്റി.

"മതി...അവർ അന്വേഷിക്കും "
രേവതി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

"എനിക്ക് മതിയായില്ല...നിന്നെ വിടാൻ തോന്നുന്നില്ല..."
വിരലുകൾ വായിൽ വച്ച് അതിൽ പറ്റിയ പൂർതേൻ ഊമ്പിയെടുത്തുകൊണ്ട് ശാലു പറഞ്ഞു.

"നമുക്ക് ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ പെണ്ണേ..."
രേവതി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഈ അടുപ്പം അവരെ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. പക്ഷെ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള കാരണം അവർക്ക് ബോദ്ധ്യമാവുകയും ചെയ്തു. ഇരുവരും ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ അവർ അറിയാതെതന്നെ പരസ്പരം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.  ശാലു എടുത്തുകൊടുത്ത ഒരു ചുവന്ന ടോപ്പും കറുത്ത ചുരിദാറും രേവതി എടുത്തു ധരിച്ചു. അത് അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ദേഹത്തിന് നന്നായി ഇണങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശാരദയെയും രേവതിയെയും കൂട്ടി ശാലു മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി വാതിലടച്ചപ്പോൾ ഹാളിൽ മേനോൻ തനിച്ചായി. ഇപ്പോൾ മുറിക്കുള്ളിൽ ശാരദ തുണി മാറുകയാവും. ബ്രായും പാന്റിയും ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശാരദയെ സങ്കല്പിച്ചതും ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ കുണ്ണ കുലച്ചു വിങ്ങി. അപ്പോഴാണ് വസ്ത്രം മാറിയിട്ട് ശാരദ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നത്.

മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കിച്ചണിലേക്ക് പോകുന്ന ശാരദയെ ഹാളിൽ ഇരുന്ന മേനോൻ കണ്ടു. അയാൾ പെട്ടെന്ന് അവൾക്കു പിന്നാലെ പോയി. കിച്ചണിലെത്തി അടച്ചു വച്ച ഒരു പാത്രം തുറന്നു നോക്കുമ്പോഴേക്കും മേനോൻ പിന്നിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നിൽ നിന്ന്  കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.

"ഓഹ്...മോനായിരുന്നോ...പേടിച്ചു പോയല്ലോ..."

മറുപടിയായി അയാൾ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുണ്ടിൽ ഉമ്മവച്ചു. മുലയിൽ അയാളുടെ കൈവിരലുകൾ അമർന്നപ്പോൾ