Chapter Title : ഉമ്മയും മോനും [Sabeer]

പേര് എന്താ അഫ്സർ അല്ലെ.

ഉമ്മ : അല്ല അഫ്സൽ.

അയാൾ : അതെ ഞാൻ മറന്ന്.
അയാൾ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്ന്.

അഫ്സൽ നീ മിടുക്കൻ ആണ് പിന്നെ മറ്റേ കാര്യം ഞാൻ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ട് ഇല്ലാട്ടോ.

നിന്റെ ഉമ്മ ഒരു കാര്യം പറയുമ്പോ കേൾക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ.

ഞാൻ : ഒന്നും മനസ്സിൽ ആകാതെ അയാളെ നോക്കുമ്പോൾ.

അയാൾ : ഞാൻ ഒരുപാട് കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് നിന്റെ ഉമ്മാനെ ഇത് പോലെ ഒരുത്തിയെ നിന്റെ ഉപ്പാക്ക് കിട്ടിയപ്പോ ഞാൻ ഒരുപാട് അസൂയപെട്ടിരുന്നു.

മകൾ അയാൽ നിന്നെ പോലെ വേണം ഉമ്മാന്റെ കൂടെ എന്തിനും കൂടെ നിൽക്കുന്ന നീ മിടുക്കൻ ആണ്.

എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ പിന്നെ വരാം.

അയാൾ പോയ ശേഷം ഞാൻ ഉമ്മാന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്.

ഉമ്മ അയാൾ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നത് ഉപ്പാക്ക് അത് ഇഷ്ടം ഇല്ലന്ന് അറിയാല്ലോ ഉപ്പാന്റെ ക്യാഷ് ഒരുപാട് കൊടുക്കാൻ ഉള്ളത് അറിയൂലെ.

ഉമ്മ : മാനു ഉമ്മാക്ക് അറിയാം പക്ഷെ അയാൾ ഉപ്പാന്റെ അടുത്ത് എങ്ങാനും എന്തങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ പറയണോ എനിക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഉമ്മ സ്വയരക്ഷക്ക് വേണ്ടി ആണ് അയാളെ കണ്ടതെങ്കിലും അത് പിന്നെ മറ്റൊരു രീതിയിലേക്ക് മാറി എന്ന് മാത്രം അല്ല പ്രശാന്ത് ചേട്ടന്റെ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.

ഉമ്മാക്ക് ഒട്ടും അത് താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്രശാന്ത് ചേട്ടൻ ഒരു അത്യാവശ്യകാര്യത്തിന് മുംബൈ വരെ പോയപ്പോൾ.

ഉമ്മാക്ക് കടി കേറി നിൽക്കകള്ളി ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ റഫീഖ് ഇക്കന്റെ ഫോൺ വരുന്നത്.

ഉമ്മ : ഹലോ ആരാ.

റഫീഖ് : നബീല അല്ലെ ഞാൻ റഫീഖ് ആണ്.

നബീല : ഇക്കക്ക് എങ്ങനെ എന്റെ നമ്പർ കിട്ടി.

റഫീഖ് : ഞാൻ പ്രശാന്തിന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് വാങ്ങി.

നബീല : എന്താ ഇക്ക വിളിച്ചത്.

റഫീഖ് : പ്രശാന്ത് പോയതിൽ പിന്നെ നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റിയില്ല എന്റെ ഹൂറിയെ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക്