Chapter Title : ഉമ്മയും മോനും [Sabeer]

കൊതിയായി.

നബീല : രണ്ട് തവണ വിശദമായി കണ്ടില്ലേ പിന്നെ എന്താ.

റഫീഖ് :ആദ്യത്തെത് കണ്ട ആവേശത്തിൽ ഒന്ന് ശരിക്ക് കാണാൻ പറ്റിയില്ല രണ്ടാമത്തേത് ആ പ്രശാന്ത് ഉണ്ടായപ്പോൾ അങ്ങനെയും പോയി.

നബീല : അത് എന്റെ തെറ്റ് അല്ലല്ലോ.

റഫീഖ് : എന്റെ മുത്ത് അല്ലെ ഞാൻ വരട്ടെ വീട്ടിലേക്ക് അഫ്സൽ ഉറങ്ങിയോ.

നബീല : എട്ട് മണിക്ക് തെന്നെ ഉറങ്ങാനോ
ഭക്ഷണം പോലു കഴിച്ചിട്ട് ഇല്ല ഞങ്ങൾ.

റഫീഖ് : എന്നാ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്ക് അപ്പോ അവന് പോയി കിടന്നോളും എന്നിട്ട് എന്നെ വിളിക്ക്.

നബീല : ഇന്ന് ഇക്ക ഫ്രീ ഉള്ള ദിവസം ആണ് വെള്ളിയാഴ്ച കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഫോൺ വിളിച്ചാൽ ഒരുപാട് സമയം കഴിഞ്ഞ് ഫോൺ വെക്കൂ.

റഫീഖ് : നിന്റെ ഒരു ഇക്ക ആ കോന്തൻ അസീസ് അല്ലെ.

നബീല : എന്താ ഇക്ക അങ്ങനെ പറയുന്നു ഒന്നില്ലങ്കിൽ എന്റെ മോന്റെ ഉപ്പയെല്ലേ.

റഫീഖ് : ഇത് പോലെ ഒരു ചരക്ക് സുന്ദരിയെ അതും കഴിപ്പ് കേറി നടക്കുന്ന നിന്നെ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് നിർത്തി ഗൾഫിൽ പോയി കിടക്കുന്ന അവനെ പിന്നെ എന്താ വിളിക്കുക.

ഞാൻ എന്തായാലും ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ വീടിന്റെ പുറത്ത് എത്തും അപ്പോൾ വിളിക്കുമ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നില്ലങ്കിൽ ഞാൻ ചവിട്ടി തുറക്കും പിന്നെ നാട്ടുകാർ കൂടിയാൽ എന്നെ പറയരുത്.

തിരിച് എന്തങ്കിലും പറയും മുന്നെ ഫോൺ കാൾ കട്ട് ചെയ്ത്.

റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി ഉമ്മ ഫോണിൽ റിൽസ് കാണുന്ന എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്ന്.

ഉമ്മ : ചോറ് വിളമ്പാട്ടെ മാനു.

ഞാൻ : സമയം എട്ട് ആയിട്ട് ഒള്ളൂ കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞോട്ടെ.

ഉമ്മ : കഴിച്ചിട്ട് കുറച്ച് നേരം ഇരുന്ന് കിടന്നാൽ പോരെ.

ഞാൻ : എന്നാ വിളമ്പി എനിക്ക് കുറച്ച് മതി വൈകുന്നേരം കപ്പ കഴിച്ചത് കൊണ്ട് വിശപ്പ് അധികം ഇല്ല.

അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിച് ഞാൻ ലിവിങ് റൂമിൽ പോയി ഇരുന്ന് ഉമ്മ പണി