Chapter Title : ഉണരുന്ന ഇരുളം [Irul Mashi]

എണീച്ച് എന്റെ കുണ്ണ ജെട്ടിയിൽ തുടച്ച് അകത്താക്കി.

“ഓ ശരി, ആ കുഴപ്പമില്ല ഞാൻ ഏട്ടനെ വിളിക്കാം… ഓ… ശരി ശരി…” അപ്പുറത്ത് നിന്ന് എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്ന് അറിയാതെ ശ്രുതി പറയുന്നത് മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് ഞാൻ ഇരുന്നു.

അവൾ അപ്പോഴേ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“എന്താടി… മാമന് എങ്ങനെ ഉണ്ട്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അവിടെ അഡ്മിറ്റ്‌ ആക്കി, ഇന്ന് അവർ വരില്ല എന്ന്. പിന്നെ കുഞ്ഞാന്റിയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലാ… വന്നാ എന്ന് ചോദിച്ചു.”
“ആ പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്റെ ആന്റി വരാതെന്താ ഇത്രേം നേരം ആയിട്ടും…, ഞാൻ പോകുമ്പോൾ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും, നീ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് അല്ലെ ഉള്ളൂ…?” ഞാൻ വീണ്ടും ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് ഇത്ര വെപ്രാളം എന്ത്, വെള്ളം പോയപ്പോൾ ഉടനെ വീട്ടിൽ പോണം എന്ന് ആയോ…?”
“മൈരേ ഒരുമാതിരി കൊണ വർത്താനം എന്റോടെ പറയല്ല്, നിന്റെ മൂഞ്ചിയ സ്വഭാവം അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് തന്നെ എന്റെ മര്യാദ ആണ്, അപ്പോ അതിന്റെ ഇടയിൽ കിടന്ന് ചൊറി വർത്താനം പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരിക്കരുത്.” ഞാൻ അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എന്നാ പിന്നെ അവിടെ അടങ്ങി ഇരി, ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന്. എന്തായാലും നീ എണീക്ക് നമുക്ക് ചോറ് കഴിക്കാം…”

അവൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് നമ്മൾ പതിയെ എണീച്ചു. ഞാൻ ശ്രുതിയെ നല്ലപോലെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി, എണീച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ഉണക്ക ചുള്ളികമ്പിനു മുന്നിൽ ബലൂൺ കെട്ടിയെ പോലെ തോന്നും കണ്ടാൽ. ആ